II SAB/Lu 145/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. P. na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wniosku z dnia 1 lutego 2014 r. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy.

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie postanowieniem z dnia 29 maja 2014 r. (II SAB/Lu 145/14) przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący złożonym na druku PPF wnioskiem z dnia 9 czerwca 2014 r. (data wpływu do Sądu) ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") Sąd (referendarz sądowy) wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania o przyznanie prawa pomocy mamy doczynienia, gdy w toku postępowania stronie przyznane zostało prawa pomocy w takim samym zakresie, w którym ponownie żąda ona przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt II OZ 1110/09 - CBOSA). Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej. W toku niniejszego postępowania postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 maja 2014 r. skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata. Z tego względu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 9 czerwca 2014 r. uznać należy za bezprzedmiotowy. Wobec powyższego, Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie działając na podstawie art. 258 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. i art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.