II SAB/Lu 127/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na bezczynność Koła [...] w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

H. P. wniosła skargę na bezczynność Koła [...] w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (k. 10). W dniu 25 sierpnia 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, który został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 24 listopada 2016 r. (k. 38). Po uprawomocnieniu się tego zarządzenia, skarżąca została w dniu 22 grudnia 2016 r. ponownie wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (k. 43). Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 29 grudnia 2016 r. (k. 46). Wpis od skargi nie został uiszczony w wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 5 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym, stosownie do treści art. 230 § 2 p.p.s.a., pismem takim jest w szczególności skarga. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wskazany w wezwaniu termin uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie, wobec czego skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.