II SAB/Lu 103/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 29 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę.

A. M. wniósł skargę na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środka zaskarżenia w postaci ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 p.p.s.a., tj. gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. Art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli postępowanie jest prowadzone dużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie, stosownie do treści art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a., wnosi się do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Skarżący nie skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego ponaglenia na przewlekłość postępowania Kolegium w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego. W tej sytuacji skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z powodu niewyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.