II SAB/Lu 101/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi T. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w przedmiocie zasiłku celowego i okresowego p o s t a n a w i a przyznać T. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie, którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w L..

Skarżąca, w zakreślonym terminie (data na prezentacie), na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Z treści oświadczenia zawartego na drukach PPF wynika, że skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się ze świadczenia z ZUS w kwocie [...]złotych netto zaś jej stałe miesięczne wydatki na leki i telefon, pomoc osób drugich wynoszą [...] złotych. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że strona skarżąca wykazała, iż nie ma możliwości poniesienia minimalnych kosztów ustanowienia adwokata z wyboru bez spowodowania uszczerbku w swoich kosztach utrzymania koniecznego. Po poniesieniu bowiem przez skarżącą minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego z wyboru, które ze względu na przedmiot zaskarżenia niniejszej sprawy i jej etap wyniesie 480,00 złotych (§14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.), na poczet kosztów utrzymania koniecznego pozostanie jej kwota [...]złotych netto. Kwota ta nie pokryje więc nawet wykazanych przez skarżącą wydatków, te zaś nie obejmują kosztów wyżywienia. Dochód skarżącej po poniesieniu minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego z wyboru nie będzie więc w stanie pokryć wydatków związanych ze stałymi miesięcznymi kosztami utrzymania koniecznego. Z tego powodu referendarz sądowy uznał, że poniesienie minimalnych kosztów ustanowienia radcy prawnego z wyboru skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla skarżącej. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.