II SAB/Łd 95/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. D. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. – Zarządu Inwestycji Miejskich w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A. P.

G. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. – Zarządu Inwestycji Miejskich w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej usługi pn.: "Opracowanie programu funkcjonalno-użytkowego, studium wykonalności, koncepcji wraz z uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przebudowy ul. A". Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 marca 2017r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza oraz do uiszczenia wpisu sądowego - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwania w powyższym zakresie strona otrzymała dnia 24 kwietnia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a", skarga do sądu administracyjnego winna być opatrzona podpisem strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podkreślić należy, że podpis na dokumencie jest poświadczeniem woli lub wiedzy podmiotu, składającego to oświadczenie i służy identyfikacji takiego podmiotu. Podpis powinien zostać złożony własnoręcznie, niewystarczające jest opatrzenie pisma podpisem elektronicznym. W tym miejscu należy zaznaczyć, że w uchwale z dnia 12 maja 2014r. sygn. akt l OPS 10/13 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. z 2013r. poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że w obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć, że pismo procesowe sporządzone w formie elektronicznej, opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym spełnia warunek formalny pisma procesowego, o którym mowa w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Pismo procesowe sporządzone w formie elektronicznej, opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym, – po jego wydrukowaniu – jest dotknięte brakiem formalnym, który może być uzupełniony przez autora pisma poprzez złożenie podpisu własnoręcznego na jego wydruku. Jednocześnie należy wyjaśnić, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.). Art. 49 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że jeżeli skarga strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Następstwem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie pismo zawierające wezwanie do usunięcia braków skargi zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 24 kwietnia 2017r. Pismo to zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niewykonania obowiązków. Ustawowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 2 maja 2017r., co obligowało Sąd do jej odrzucenia. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. A. P.