II SAB/Łd 90/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski po rozpoznaniu 30 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 25 czerwca 2021 r. wydanego w sprawie II SAB/Łd 90/21 ze skargi L. K. na bezczynność Prezydenta Miasta S. w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić zażalenie sporządzone osobiście przez L. K.. B.A.

II SAB/Łd 90/21 UZASADNIENIE Wyrokiem z 13 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę L. K. na bezczynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie, sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącej 16 czerwca 2021 r. W dniu 16 czerwca 2021 r. L. K. wniosła sporządzone osobiście pismo zatytułowane "Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 maja 2021 r. (Sygn. II SAB/Ld 90/21)", w którym zaskarżyła w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 13 maja 2021 r. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 25 czerwca 2021 r. odrzucono skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącą. Pismem z 10 lipca 2021 r. skarżąca zwróciła się bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie o rozpoznanie jej skargi kasacyjnej. Na wezwanie sądu do wyjaśnienia charakteru jej pisma skarżąca L. K. wskazała, że jej zdaniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie jest organem właściwym do rozpoznania skargi kasacyjnej, zaś skarga kasacyjna nie musi być sporządzona przez adwokata, gdyż wyraz "powinno" nie jest równoznaczne z wyrazem "musi". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.] postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest rozstrzygnięciem zaskarżalnym do sądu administracyjnego wyższej instancji w drodze zażalenia. Jednakże - odmiennie niż w przypadku zażaleń wnoszonych na inne rozstrzygnięcia wydane w postępowaniu sądowoadministracyjnym - zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami - także przez doradcę podatkowego (art. 194 § 4 zdanie drugie w zw. z 175 § 3 pkt 1 ustawy p.p.s.a.). Jest to tzw. przymus adwokacko-radcowski. Powyższa reguła znajduje odstępstwo jedynie w sytuacji, gdy zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną - będąc stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem - sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 zdanie drugie ustawy p.p.s.a.). Zaznaczyć w tym miejscu należy, że sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony (tj. nienależący do jednej z ww. kategorii podmiotów legitymujących się profesjonalną wiedzą z zakresu prawa) jest niedopuszczalne. Jest to zatem wada pisma procesowego (w tym przypadku zażalenia) o charakterze nieusuwalnym. W rezultacie w przypadku zaistnienia takiej sytuacji sąd administracyjny pierwszej instancji odrzuca zażalenie bez uprzedniego wzywania strony do usunięcia stwierdzonego braku. Zgodnie bowiem z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W realiach rozpoznawanej sprawy skarżącej został doręczony odpis postanowienia sądu z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia - zażalenia, ze wskazaniem, że zażalenie, pod rygorem odrzucenia, powinno być sporządzone przez pełnomocnika będącego: adwokatem, radca prawnym, albo doradcą podatkowym - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami albo rzecznikiem patentowym - w sprawach własności przemysłowej. Tymczasem, wniesione zażalenie zostało sporządzone i podpisane przez skarżącą osobiście, a z okoliczności sprawy nie wynika, aby była ona adwokatem lub radcą prawnym lub by należała do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 ustawy p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Oznacza to, że zażalenie sporządzono osobiście, wbrew wymogom art. 194 § 4 ustawy p.p.s.a. Wobec tego należało uznać, że zażalenie wniesione przez L. K. w niniejszej sprawie jako sporządzone z uchybieniem art. 194 § 4 ustawy p.p.s.a., jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. B.A.