II SAB/Łd 73/23

Dnia 6 września 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 6 września 2023 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zgierzu w sprawie przeprowadzenia kontroli budowy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

W nadesłanym do Sądu drogą elektroniczną piśmie z dnia 7 czerwca 2023 r. R.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zgierzu w sprawie przeprowadzenia kontroli budowy na działce [...]. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zgierzu wniósł o jej oddalenie. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 lipca 2023 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez złożenie dowodu wyczerpania trybu określonego w art. 37 § 1 K.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wezwanie w powyższym zakresie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2023 r., jednakże termin na jego wykonanie upłynął bezskutecznie. W piśmie z dnia 10 sierpnia 2023 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę, bowiem organ podjął czynności mające na celu kontrolę budowy na działce [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Wyczerpanie środków zaskarżenia to sytuacja, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie. W przypadku przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej lub jego bezczynności takim środkiem jest ponaglenie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775), powoływanej w skrócie jako "K.p.a.". Wyczerpanie środków zaskarżenia to sytuacja, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie. Środek zaskarżenia w postaci ponaglenia wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 1 i 2 K.p.a.). Z powyższego jednoznacznie zatem wynika, że niezbędnym warunkiem zaskarżenia bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania jest złożenie ponaglenia w trybie art. 37 K.p.a. Jednocześnie stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie spełnia powyższych wymogów. Skarżący został wezwany do złożenia dowodu wyczerpania trybu określonego w art. 37 K.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu oraz do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Jednakże pomimo skutecznego doręczenia wezwania, skarżący nie przedłożył dowodu wyczerpania trybu z art. 37 K.p.a. i nie uiścił wpisu od skargi. Braki te uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu, co skutkuje jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Co prawda skarżący w piśmie z dnia 10 sierpnia 2023 r. oświadczył, że cofa wniesioną do sądu skargę, jednak warto zauważyć, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie NSA z 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07; https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem skarga w niniejszej sprawie, jak zostało wspomniane, podlega odrzuceniu jako dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Wobec tego oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.