II SAB/Łd 67/19

Dnia 6 listopada 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność A Spółki Akcyjnej z siedzibą w R. Oddział z siedzibą w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. a.bł.

J. M. złożyła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność A S.A. z siedzibą w R., Oddział z siedzibą w Ł., wskazując, że spółka wbrew obowiązkowi nie udzieliła odpowiedzi na postawione przez nią pytania. Skarżąca wniosła również o wymierzenie spółce grzywny za nieprzekazanie jej skargi do sądu. Postanowieniem z dnia 19 września 2019 r. Sąd odrzucił wniosek J. M. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018 r., poz. 1302, dalej jako p.p.s.a.), wobec nieuzupełnienia przez wnioskodawczynię braków formalnych wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi do sądu, sąd na posiedzeniu niejawnym na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (§1). Jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości (§2). Jak wynika z zacytowanego przepisu, sąd może rozpoznać nadesłaną bezpośrednio przez skarżącą skargę dopiero po wymierzeniu organowi grzywny, zatem warunkiem rozpoznania skargi w trybie cytowanego § 2 jest skuteczne złożenie wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W niniejszej sprawie sąd odrzucił wniosek o wymierzenie organowi grzywny, z uwagi na nieuzupełnienie jego braków formalnych, co oznacza, że skarżąca nie wypełniła rygoru wskazanego w art. 55 p.p.s.a. Zatem należy uznać, że rozpoznanie skargi J. M. na bezczynność A S.A. jest niedopuszczalne w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. a.bł.