II SAB/Łd 61/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 27 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym skargi E. M. na bezczynność Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi w sprawie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej stanu technicznego lokalu postanawia: odrzucić skargę. ał

W dniu 6 czerwca 2023 r. E. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zatytułowane "Ponaglenie". Stwierdziła w nim, że ponagla Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi do niezwłocznego załatwienia sprawy administracyjnej. Skarżąca przytoczyła treść art. 52 p.p.s.a. i wniosła m.in. o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w terminie 7 dni. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w przypadku kwalifikacji jej jako ponaglenie albo na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z uwagi na niewyczerpanie trybu wskazanego w art. 37 k.p.a. Z ostrożności procesowej organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 11 lipca 2023 r. skarżąca została wezwana do wyjaśnienia czy pismo z dnia 6 czerwca 2023 r. zatytułowane "Ponaglenie" jest ponagleniem wniesionym w trybie art. 37 § 1 k.p.a. czy skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania czy jeszcze innego rodzaju pismem. W przypadku stwierdzenia, że ww. pismo jest skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wezwano skarżącą do nadesłania pod rygorem odrzucenia skargi dowodu, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpiła do organu z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca wskazała, że pismo z dnia 6 czerwca 2023 r. jest w istocie ponagleniem kierowanym do Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi i zostało błędnie zaadresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Jednocześnie skarżąca stwierdziła, że wnosi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Celem złożenia ponaglenia jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. W związku z tym warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność jest więc uprzednie, tzn. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie ponaglenia. Jednocześnie wskazać należy, że jak wynika z treści art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), powoływanej dalej jako: "k.p.a." stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), zaś ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.) bądź do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 §3 pkt 2 k.p.a.). W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). O innej przyczynie można mówić w przypadku niepoprzedzenia wniesienia skargi wyczerpaniem przysługujących stronie skarżącej środków zaskarżenia (por. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 729/12, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako: "CBOSA"). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że analiza pisma z dnia 6 czerwca 2023 r. doprowadziła do wniosku, że intencją skarżącej było jednoczesne wniesienia środka zaskarżenia o jakim jest mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a. oraz skargi na bezczynność organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. Odnosząc się do kwalifikacji pisma jako ponaglenia, wyjaśnić należy, że w świetle art. 52 § 2 p.p.s.a. nie ma wątpliwości, że ponaglenie jest "środkiem zaskarżenia", wobec czego przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący zobowiązany jest do wyczerpania ww. środka w toku postępowania administracyjnego. Nie budzi również żadnych zastrzeżeń fakt, że zgodnie z art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie bądź do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Wojewódzki sąd administracyjny nie jest ani organem prowadzącym postępowanie ani organem wyższego stopnia w rozumieniu ww. przepisu, wobec czego kategorycznie należy stwierdzić, że nie jest również władny do rozpoznania ponaglenia na bezczynność organu i skarga w tym zakresie, uznana za ponaglenie, jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jednakże mając na względzie wynikające z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawo do sądu właściwym było jednoczesne zakwalifikowanie pisma zatytułowanego "Ponaglenie" jako skargi na bezczynność Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi. Wobec tego skarżąca była zobowiązana przed skierowaniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi wnieść ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie i dopiero w następstwie powyższego złożyć skargę na bezczynność organu administracji. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu złożyła ponaglenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi w sprawie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej stanu technicznego lokalu. Jednocześnie skarżąca nie ustosunkowała się do wezwania sądu do wykazania, że wyczerpała środek zaskarżenia na bezczynność Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi przez złożenie ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu. W konsekwencji należało uznać, że warunek wynikający z art. 53 § 2b p.p.s.a. nie został spełniony, co obligowało sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wobec powyższego sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.