II SAB/Łd 61/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. a.bł.

II SAB/Łd 61/14 UZASADNIENIE W dniu 30 kwietnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona pocztą elektroniczną za pośrednictwem organu, skarga K. K. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 maja 2014r. skarżący został wezwany do usunięcia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez uiszczenie wpisu sądowego oraz podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru stosowane wezwanie skarżący odebrał w dniu 9 maja 2014 r. Jednakże wobec ustalenia przez sąd, iż na przedmiotowym wezwaniu zostało błędnie oznaczone nazwisko skarżącego, opisane wezwania zostały ponownie przesłane do strony skarżącej, która odebrała je w dniu 27 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. I jak wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Istotny jest przy tym sam fakt nieuiszczenia opłaty, przyczyny tego stanu rzeczy pozostają bez znaczenia dla zastosowania dyspozycji art. 220 § 3 p.p.s.a. Nadto, zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna zawierać elementy wskazane w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Ogólne wymagania stawiane wszystkim pismom procesowym określone zostały w przepisie art. 46 p.p.s.a., w którym czytamy m.in., iż każde pismo strony powinno zawierać podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na skardze jest warunkiem koniecznym pisma i z wyjątkiem sytuacji, gdy strona nie może sama się podpisać (art. 46 § 4 p.p.s.a.) lub ma przedstawiciela ustawowego, pełnomocnika, podpis musi być złożony własnoręcznie przez stronę. Podpis na dokumencie jest poświadczeniem woli lub wiedzy podmiotu, który takie oświadczenie składa i służy identyfikacji takiego podmiotu, stąd nie można przyjąć, iż jedynie wskazanie w nagłówku danych identyfikujących stronę skarżącą jest wystarczające dla przyjęcia, że skarga nie zawiera braków formalnych i spowoduje skuteczne wszczęcie postępowania. Brak podpisu jest brakiem formalnym skargi, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Jednocześnie jest to brak, który może zostać usunięty przez stronę na wezwanie, w którym zostanie dokładnie określony termin, w jakim strona winna uzupełnić ten brak oraz pouczenie o skutkach jego nieuzupełnienia we wskazanym terminie (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W odniesieniu do przesyłania przez stronę pisma drogą elektroniczną wskazać należy, że dla jego skuteczności konieczne jest późniejsze opatrzenie pisma własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnienia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt. 4 p.p.s.a. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z taką właśnie sytuacją, gdyż skarżący złożył skargę za pośrednictwem organu drogą elektroniczną. Wobec powyższego sąd wezwał skarżącego do usunięcia opisanych braków skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednakże pomimo pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków, wezwanie sądu skarżący pozostawił bez odpowiedzi. W tej sytuacji przedmiotowa skarga jest obarczona brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. a.bł.