II SAB/Łd 58/26

Dnia 25 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Olejniczak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka, Sędzia WSA Beata Czyżewska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi A. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Pabianickiego w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. ał

A. P. (dalej: "skarżący") 10 lutego 2026 r. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Pabianickiego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, w zakresie "wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy". W uzasadnieniu skarżący wskazał, że Starostwo Powiatowe w Pabianicach w dniu 5 lutego 2026 r., działając na podstawie przepisu art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wyznaczyło nowy termin do załatwienia jego sprawy do dnia 20 czerwca 2026 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że winna ona być uznana za niedopuszczalną. Organ wyjaśnił, że działania w tej sprawie od początku zmierzały do załatwienia w możliwie najszybszym terminie sprawy, co zostało ostatecznie zrealizowane 20 lutego 2026 r., a sam wnioskodawca o pomyłce został przez organ powiadomiony następnego dnia (nadanie korespondencji na poczcie nastąpiło kolejnego dnia po nadaniu pisma zawierającego pomyłkę). W uzupełnieniu skargi z 17 marca 2026 r. skarżący wskazał, że w piśmie z 6 lutego 2026 r. organ wyjaśnił, że omyłkowo wskazano termin 20 czerwca 2026 r., podczas, gdy prawidłowy termin to 20 marca 2026 r. Wobec tego uzupełniając skargę skarżący skoncentrował swoje zarzuty na kwestii nieprawidłowego sprawowania przez Starosta nadzoru i nieprawidłowego funkcjonowanie referatów Wydziału Geodezji i Kartografii Starostwa Powiatowego w Pabianicach, które – w jego ocenie - działają w taki sposób, by nie mógł uzyskać informacji o dokumentach geodezyjnych, w tym odnoszących się do wyznaczenia punktu granicznego i protokołu granicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 - p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Kontroli takiej nie będzie podlegać skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie rozpatrzenia skargi wniesionej w trybie art. 227 k.p.a., a zatem w ramach instytucji skargi powszechnej, o której mowa w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanym "Skargi i wnioski". Ze skargi, sprecyzowanej następnie pismem z 17 marca 2026 r. wynika, że jej celem jest w istocie zakwestionowanie prawidłowości podejmowanych czynności przez pracowników organu, zatrudnionych we wskazanych przez skarżącego referatach, co do sposobu załatwienia sprawy, w ramach której składał załączone do akt sądowych skargi i wnioski, odnoszące się do żądanych informacji o dokumentach geodezyjnych, w tym odnoszących się do wyznaczenia punktu granicznego i protokołu granicznego. Z treści skargi i jej uzupełnienia wyraźnie wynika, że intencją skarżącego było zakwestionowanie działalności organu, co do sposobu prowadzenia jego sprawy, dotyczącej złożonych wniosków, w tym przez poddanie w wątpliwość kompetencji nadzorczych Starosty Pabianickiego względem swych komórek organizacyjnych, które także w ocenie skarżącego funkcjonują nieprawidłowo. W konsekwencji należało uznać, że przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie przewidzianym art. 227 k.p.a. Tymczasem możliwość wniesienia skargi na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a., istnieje w przypadku spraw, co do których istnieje obowiązek wydania decyzji, postanowienia oraz aktu lub czynności, o których mowa w pkt 1-4 w art. 3 § 2 p.p.s.a. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami znajdującymi się w Dziale VIII k.p.a. nie są natomiast aktami lub czynnościami o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zatem w przypadku złożenia skargi na podstawie art. 227 k.p.a., tak jak to miało miejsce w realiach rozpatrywanej sprawy, stronie nie służy na dalszym etapie skarga do sądu administracyjnego, ani na bezczynność (przewlekłość) organu, ani na wynik tego postępowania (por. np. postanowienie WSA w Warszawie z 14 września 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wa 80/05). Te przejawy działania organów administracji nie mieszczą się w przytoczonym wyżej wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego, zatem nie ma podstaw, aby przypisać im cechę aktu lub czynności, o których mówi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wynik postępowania przeprowadzonego przez organ w trybie Działu VIII k.p.a. nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, bowiem ocena prawidłowości postępowania skargowego nie podlega kontroli sądowej. (zob. postanowienie WSA w Warszawie z 17 sierpnia 2005 r., I SA/Wa 1271/04, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 19 stycznia 2012 r., II OSK 2692/11; z 1 marca 2010 r., II OSK 478/09; z 8 maja 2009 r., II OSK 689/09; z 25 lutego 2009 r., II OSK 241/09). Końcowo sąd wyjaśnia, że przed tutejszym sądem prowadzony jest szereg spraw, wszczętych skargami A. P., odnoszącymi się do żądanych przez niego informacji, w tym dotyczących wglądu w dokumenty geodezyjne, protokoły dotyczące jego nieruchomości, przykładowo sprawa II SAB/Łd 53/26. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. o odrzuceniu skargi. Na marginesie sąd zauważa, że skarżący był zwolniony w sprawie z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, zatem brak było podstaw do orzekania w zakresie zwrotu uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego, stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. ds