II SAB/Łd 44/14

Dnia 23 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Protokolant st. sekr. sąd. p.o. asystenta sędziego Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2014 roku sprawy ze skargi B. W. na bezczynność Instytutu Medycyny Pracy im. A w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej B. W. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego, zaksięgowaną w dniu 11 kwietnia 2014 roku pod pozycją [...]. LS

Pismem z dnia 12 lutego 2014 roku B. W. wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego skargę na bezczynność Instytutu Medycyny Pracy im. A w Ł. z uwagi na brak udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 21 stycznia 2014 roku. W odpowiedzi na skargę Instytut Medycyny Pracy im. A w Ł. wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę Instytut podniósł, że żądane informacje publiczne zostały udzielone B. W. dnia 29 stycznia 2014 roku. W piśmie nadanym do Sądu dnia 30 kwietnia 2014 roku skarżąca oświadczyła, że na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu administracyjnym cofa złożoną skargę z uwagi na otrzymanie żądanych informacji. W konkluzji B. W. wniosła o umorzenie prowadzonego postępowania oraz o orzeczenie stosownie do art. 210 i 232 § 1 ww. ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Z treści tego przepisu wynika ogólna zasada, iż skarżący może rozporządzać skutecznie wniesioną przez siebie skargą. Jednakże zaznaczyć należy, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Czynności mające na celu obejście prawa zawierają pozór zgodności z prawem, ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, lecz skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe. (M. Safjan (w:) Kodeks cywilny. Komentarz, red. K. Pietrzykowski, t. 2, Warszawa 1998, s. 153). Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie pismem z dnia 30 kwietnia 2014 roku skarżąca skutecznie cofnęła wniesioną skargę. W ocenie Sądu, analizując akta sprawy, należy dojść do wniosku, że intencją skarżącej było wniesienie skargi na bezczynność Instytutu Medycyny Pracy im. A w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Niemniej jednak, w związku z uzyskaniem w dniu 29 stycznia 2014 roku żądanych informacji, skarżąca uznała, że dalsze podtrzymywanie skargi jest niezasadne i oświadczyła, że cofa wniesioną skargę. Należy zatem uznać, że strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając to na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. Sąd orzekł o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego. Z kolei na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego. LS