II SAB/Łd 21/22

Dnia 6 maja 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na bezczynność Burmistrza K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. E.S.

D. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi - w formie dokumentu elektronicznego - skargę na bezczynność Burmistrza K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 marca 2022r. skarżący został wezwany od usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia przez nadesłanie dowodu, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wystąpił do organu wyższego stopnia z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 marca 2022r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący pismem z dnia 15 marca 2022r. wskazał, że nie jest w stanie przesłać wymaganych dokumentów, gdyż przez brak czasu w tamtym okresie nie był w stanie napisać odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Dodał przy tym, że tym samym uważa, że sprawa nie będzie rozpatrywana przez Sąd. Skarżący podniósł, że nie jest zatem w stanie uzupełnić braków formalnych i wnosi o odrzucenie skargi, gdyż nie był świadomy, że sprawa będzie dalej rozpatrywana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2022r., poz. 329), zwanej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). Stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Ponaglenie jako środek zaskarżenia przewidziano w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.) i wnosi się je: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). W wypadku złożenia ponaglenia na bezczynność lub przewlekłość zgodnie z art. 37 § 6 k.p.a. organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym: wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości: a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone, b) zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości. Wychodząc z powyższych przesłanek wskazać należy, że skarżący, stosownie do treści przywołanych powyżej przepisów, obowiązany był przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego wnieść ponaglenie do właściwego organu i dopiero wówczas złożyć skargę na bezczynność organu. Analiza akt administracyjnych sprawy, przedstawionych Sądowi, wskazuje, że skarżący nie wyczerpał trybu wskazanego w art. 37 § 1 k.p.a. i art. 53 § 2b p.p.s.a., a zatem nie złożył ponaglenia do właściwego organu. Sąd wezwał zatem skarżącego do uzupełnienia braku skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wykazanie, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność wyczerpał tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a. Skarżący, odpowiadając na wezwanie Sądu, wskazał, że nie wystąpił z ponagleniem. Należy zatem stwierdzić, że skarżący nie wyczerpał trybu wskazanego w art. 53 § 2b p.p.sa., co czyni skargę niedopuszczalną, skutkującą jej odrzuceniem. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia. E.S.