Sygnatura
II SAB/Łd 187/25
II SAB/Łd 187/25 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2026-02-06
Wynik
Odrzucono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
- Data orzeczenia
- 6 lutego 2026
- Prawomocne
- nie
Treść rozstrzygnięcia
Dnia 6 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Sędzia WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 lutego 2026 roku sprawy ze skargi S.S. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. dc
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
W dniu 14 września 2025 r. S. S. wniosła, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie przyznania świadczenia wychowawczego. Autorka skargi wniosła o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku i wydania decyzji, w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku, stwierdzenie bezczynności organu, zasądzenie sumy pieniężnej z tytułu przewlekłości postępowania, rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów ze wskazanych dokumentów. W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej oddalenie. W motywach stanowiska organ - jak wskazał - pozostawał w zwłoce przy procedowaniu sprawy z winy błędów systemowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy - stosownie do treści art. 52 § 2 p.p.s.a. - rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także skargi na bezczynność organu. Z treści art. 37 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. wynika, że stronie służy ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność). Z kolei w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z zacytowanych przepisów wynika konieczność uprzedniego złożenia ponaglenia, jako warunku formalnego wniesienia skargi na bezczynność. Analiza dokumentów załączonych do akt niniejszej sprawie ujawniła, że skarga nie została poprzedzona ponagleniem. Skarga w sprawie - jak wskazano na wstępie - została złożona za pośrednictwem organu w dniu 14 września 2025 r. Z akt wynika, że w dniu 15 grudnia 2024 r. strona skierowała do organu korespondencję, do której dołączyła pismo zatytułowanie "Wyjaśnienie", które w jej ocenie stanowiło ponaglenie na bezczynność. Jednakże wspomniane pismo nie jest ponagleniem w rozumieniu art. 37 k.p.a., a w istocie jest to odpowiedź na wezwanie organu o udzielenie wyjaśnień w sprawie. Pismo to jest zatytułowane "Wyjaśnienie", co potwierdza treść pisma. W rzeczonym piśmie nie ma mowy o tym, że organ dopuścił się bezczynności, ani o ewentualnym zamiarze wniesienia skargi na bezczynność tegoż organu. Natomiast kolejne pismo, które wpłynęło do organu w dniu 20 listopada 2025 r. zostało złożone po wniesieniu skargi (tj. po dniu 14 września 2025 r.). Podczas gdy przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. wskazuje, że skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Konkludując, skarga nie jest dopuszczalna, bowiem nie została poprzedzona ponagleniem, gdyż za takowe nie można uznać pisma z dnia 15 grudnia 2024 r., a ponaglenie z dnia 20 listopada 2025 r. zostało złożone po wniesieniu skargi. A ponieważ skarga podlega odrzuceniu poza zakresem oceny Sądu pozostały argumenty merytoryczne wskazane zarówno w treści skargi, jak i odpowiedzi na skargę. Z opisanych powodów Sąd orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 oraz art. 53 § 2b p.p.s.a. ds
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 25 listopada 2025
- Symbol z opisem
- 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 658
- Skarżony organ
- Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
- Sędziowie
- Arkadiusz Blewązka /sprawozdawca/ Piotr Mikołajczyk /przewodniczący/ Tomasz Porczyński
Powiązane dokumenty
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny