II SAB/Łd 177/25

Dnia 16 stycznia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu 16 stycznia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. Z. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Śródmieście w Łodzi w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia sprostować z urzędu sentencję wyroku z 9 stycznia 2026 roku, sygn. akt II SAB/Łd 177/25, poprzez dodanie w punkcie 1 sentencji wyroku po słowach "zobowiązuje Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Śródmieście w Łodzi do rozpoznania" słów "punktu 3". a.bł.

Wyrokiem z 9 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi 1. zobowiązał Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Śródmieścia w Łodzi do rozpoznania wniosku skarżącego K. Z. z dnia 7 września 2025 r., w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdził, że bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Śródmieście w Łodzi nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddalił skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądził od Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Śródmieście w Łodzi na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 5. zwrócił z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 8 października 2025 roku pod pozycją [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.), dalej: "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku między innymi oczywiste omyłki i błędy pisarskie. Zgodnie z powszechnie przyjmowanym poglądem błąd pisarski to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Natomiast pojęcie "inne oczywiste omyłki" odnosi się do wszystkich innych sytuacji poza niedokładnościami, błędami pisarskimi albo rachunkowymi, które swoim charakterem są jednak do nich zbliżone (tak np. A. Dauter-Kozłowska, B. Dauter, Rektyfikacja orzeczeń sądowych [w:] A. Dauter-Kozłowska, B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2023). Oczywistym jest, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia. Istotą sprostowania jest wyeliminowanie tych wszystkich błędów, o których mowa w art. 156 § 1 P.p.s.a., a które zawiera orzeczenie. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, a która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia (por. np. wyrok NSA z 14.07.2020 r., I OSK 728/19; https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Sąd w wyniku oczywistej omyłki nie ujął w pkt 1 sentencji wyroku z dnia 9 stycznia 2026 r. w jakim dokładnie zakresie zobowiązał organ do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 7 września 2025 r., a mianowicie w zakresie pkt 3 tego wniosku. Należy w tym miejscu podkreślić, że niniejsze sprostowanie pkt 1 sentencji wyroku nie wiąże się ze sprostowaniem jego uzasadnienia, wprost przeciwnie poszczególne punkty sentencji wyroku uwzględniwszy treść uzasadnienia stanowią po jego sprostowaniu koherentną całość, zwłaszcza mając na uwadze, że w pkt 3 sentencji wyroku Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie. Mając na uwadze powyższe Sąd postanowił z urzędu sprostować pkt 1 sentencji wyroku z 9 stycznia 2026 r. na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a. a.bł.