II SAB/Łd 148/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na bezczynność Marszałka Województwa Łódzkiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej W. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi zaksięgowaną w dniu 4 maja 2026 r. pod poz. [...]. a.bł.

W. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Marszałka Województwa Łódzkiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W wykonaniu wezwania z 12 maja 2026 r., pismem z 18 maja 2026 r. skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. braku formalnego skargi z 13 kwietnia 2026 r. na bezczynność Marszałka Województwa Łódzkiego w sprawie udostępnienia informacji publicznej poprzez podpisanie skargi, czyli pisma o nazwie "skarga 13.04.2026.pdf" stanowiącego załącznik do pisma skarżącej z 13 kwietnia 2026 r. w sposób określony w art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. Jednocześnie pouczono skarżącą o treści art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej 19 maja 2026 r. (vide: UPD – k. 19 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia upłynął 26 maja 2026 r. W powyższym terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. W piśmie z 20 maja 2025 r. skarżąca "w odpowiedzi na wezwanie" wskazała adres zamieszkania oraz numer PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie – przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Natomiast stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę drogą elektroniczną. Skargę stanowił załącznik zatytułowany: "skarga_13.04.2026.pdf" do pisma przewodniego z 13 kwietnia 2026 r. zatytułowanego "Skarga na bezczynność". W związku z tym że podpis elektroniczny został złożony przez skarżącą jedynie pod pismem przewodnim, pismem z 18 maja 2026 r. wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. braku formalnego skargi z 13 kwietnia 2026 r. na bezczynność Marszałka Województwa Łódzkiego w sprawie udostępnienia informacji publicznej poprzez podpisanie skargi, czyli pisma o nazwie "skarga 13.04.2026.pdf" stanowiącego załącznik do pisma skarżącej z 13 kwietnia 2026 r. w sposób określony w art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. Jednocześnie pouczono skarżącą o treści art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. Godzi się w tym miejscu nadmienić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, który Sąd w pełni podziela, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (por. uchwała NSA z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, dostępna w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako: "CBOSA"). Nie można bowiem przyjąć, że opatrzenie wyłącznie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego. Należy podkreślić, że ustawodawca w art. 46 p.p.s.a. jednoznacznie rozróżnił podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Zarządzenie wzywające skarżącą do uzupełniania braku formalnego skargi zostało jej doręczone 19 maja 2026 r., zatem siedmiodniowy termin na wykonanie zarządzeń ekspirował 26 maja 2026 r. (we wtorek), który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. W tym terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Odnosząc się zaś do pisma skarżącej z 20 maja 2026 r., wskazać należy że czynność ta nie może zostać uznana za prawidłowe i skuteczne wykonanie wezwania z 18 maja 2026 r. Instytucja wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi ma charakter ściśle celowy i zindywidualizowany. Oznacza to, że strona zobowiązana jest do podjęcia dokładnie tych działań naprawczych, które zostały wyraźnie i precyzyjnie określone w treści wezwania sądu. Skarżąca nie była wzywana natomiast do uzupełnienia skargi o oznaczenie miejsca zamieszkania czy wskazanie numeru PESEL. Dobrowolne podanie przez stronę danych, które nie stanowiły przedmiotu wezwania, przy jednoczesnym całkowitym zaniechaniu opatrzenia skargi wymaganym podpisem elektronicznym, oznacza, że istota braku formalnego uniemożliwiającego nadanie skargi dalszego biegu nie została usunięta. Podanie informacji irrelewantnych z punktu widzenia treści skierowanego do strony wezwania nie konwaliduje pierwotnego braku skargi. Konkludując w sytuacji gdy skarga wniesiona w formie dokumentu elektronicznego nie została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie 7 dni uzupełnić powyższy brak skargi. Zaniedbanie temu obowiązkowi skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi. W związku z tym należało uznać, że skarga, jako dotknięta brakiem formalnym, nie została skutecznie wniesiona i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. o czym Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od sprzeciwu Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a.bł.