II SAB/Łd 144/17

Dnia 19 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku letniskowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz skarżącego Z. P. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 4 lipca 2017 roku pod poz. [...]. A.B.

Pismem z dnia 25 kwietnia 2017 r. Z. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku letniskowego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 13 czerwca 2017 r. Z. P. został wezwany do usunięcia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wykazanie wyczerpania dyspozycji art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. – dalej jako: k.p.a.). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący, przy piśmie z dnia 3 lipca 2017 r., przesłał: - pismo z dnia 6 października 2016 r., wniesione do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zawierające skargę na działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w sprawie dotyczącej samowoli budowlanej oraz - pismo z dnia 1 listopada 2016 r., wniesione do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zatytułowane "odwołanie od decyzji [...] z dnia [...] r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosowanie do przepisu art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej jako: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W rozumieniu tego przepisu środkiem zaskarżenia w przypadku bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania jest zażalenie do organu wyższego stopnia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa składane w trybie art. 37 k.p.a. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność organu niezbędne jest złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia, jak stanowi art. 37 § 1 k.p.a., co umożliwia temu organowi wyznaczenie dodatkowego terminu na wyznaczenie sprawy. Dopiero po wyczerpaniu tego trybu zażalenia złożonego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. strona może wnieść skargę na bezczynność organu. Złożenie wskazanego zażalenia stanowi warunek formalny do wniesienia przez osobę zainteresowaną skargi do sądu administracyjnego na bezczynność. Jednocześnie bez wpływu na ocenę skargi na bezczynność pozostaje sposób rozpoznania przez organ wyższego stopnia zażalenia złożonego w omawianym trybie. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie wyczerpał istniejącego trybu zaskarżenia przed organami administracji publicznej, o którym mowa w art. 52 p.p.s.a. Pomimo stosownego wezwania Sądu, Z. P. nie wykazał, aby przed wniesieniem skargi, wystosował do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku letniskowego. Innymi słowy, Sąd stwierdził, że strona skarżąca nie wyczerpała trybu opisanego w art. 37 § 1 k.p.a., skutkiem czego niniejsza skarga jest – na obecnym etapie – niedopuszczalna. Tym samym odniesienie się przez Sąd do merytorycznej argumentacji skargi jest niemożliwe. Dopiero wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed organami administracji publicznej) może otworzyć skarżącemu drogę do ewentualnego skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Rozstrzygając o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi (pkt 2 sentencji orzeczenia), postanowiono zgodnie z przepisem art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. A.B.