II SAB/Łd 10/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A. P.

W dniu 1 lutego 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga M. M. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 lutego 2016 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza oraz uiszczenie wpisu sądowego. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru opisane wezwania skarżący odebrał osobiście w dniu 17 lutego 2016 r., jednakże pozostawił je bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – w dalszej części przywoływana jako: p.p.s.a.). W niniejszej sprawie mamy do czynienia z dwiema podstawami uzasadniającymi jej odrzucenie. Po pierwsze, w myśl przepisu art. 220 § 1 p.p.s.a., zdanie pierwsze, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. I jak wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Po wtóre, zgodnie art. 46 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, iż skarga winna zawierać podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na skardze jest bowiem warunkiem koniecznym pisma i z wyjątkiem sytuacji, gdy strona nie może sama się podpisać (art. 46 § 4 p.p.s.a.) lub ma przedstawiciela ustawowego, pełnomocnika, podpis musi być złożony własnoręcznie przez stronę. Podpis na dokumencie jest poświadczeniem woli lub wiedzy podmiotu, który takie oświadczenie składa i służy identyfikacji takiego podmiotu, stąd nie można przyjąć, iż jedynie wskazanie w nagłówku danych identyfikujących stronę skarżącą jest wystarczające dla przyjęcia, że skarga nie zawiera braków formalnych i spowoduje skuteczne wszczęcie postępowania. Jak wynika z akt sprawy, do dnia dzisiejszego strona skarżąca nie usunęła żadnego z opisanych braków skargi, przede wszystkim nie podpisała skargi, ani nie nadesłała jej podpisanego egzemplarza. Niewątpliwie nie uiściła również wpisu sądowego od skargi. Przy czym, na co należy wrócić uwagę, w wezwaniach do usunięcia przedmiotowych braków skargi zamieszczone było pouczenie o skutkach pozostawienia wezwań sądu bez odpowiedzi. W tej sytuacji przedmiotowa skarga jest obarczona brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego. Z tych wszystkich względów sąd na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. A. P.