II SAB/Kr 90/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 15 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Wójta Gminy Uście Gorlickie postanawia odrzucić skargę.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu A. K. sprecyzowała, że złożona przez nią skarga dotyczy bezczynności Wójta Gminy Uście Gorlickie (k. 31, 66) Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2025 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez przedstawienie dowodu, że przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 kpa, tj. wniosła do organu wyższego stopnia ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Powyższe wezwanie, pomimo skutecznego doręczenia w dniu 19 maja 2025 r. (k. 61) pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Stosownie do treści art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej jest zatem uprzednie, tj. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie ponaglenia. Z akt niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżąca poprzedziła złożenie skargi wymaganym ponagleniem, pomimo skutecznego wezwania do wykazania, że wyczerpała tryb przedskargowy, nie przedstawiła również na to żadnego dowodu. W konsekwencji należało uznać, że w sprawie nie zostały wyczerpane wszystkie przysługujące stronie środki zaskarżenia, co oznacza, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania podatkowego jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.