II SAB/Kr 77/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 lutego 2009 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Klub "[....] " w K. na bezczynność Prokuratora Apelacyjnego w K. postanawia odrzucić skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2007r. sygn. akt II SAB/Kr 9/07 zobowiązał Prokuratora Apelacyjnego w K. do podjęcia czynności lub wydania decyzji administracyjnej załatwiających sprawę z wniosku skarżącego Stowarzyszenia Klub "[....] " w K. o udostępnienie informacji z dnia [....] listopada 2006r. w terminie 14 dni oraz nakazał pobrać od Prokuratora Apelacyjnego w K. na rzecz WSA w Krakowie kwotę 200 zł nie uiszczonego wpisu. Prokurator Apelacyjny w K. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 22 lipca 2008r. sygn. akt l OSK 1154/07 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę WSA w Krakowie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku podano, że Sąd l instancji rozpoznał sprawę co do meritum, pomimo tego, że skarżący nie był właściwie reprezentowany, co stanowi naruszenie art. 183 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie ustalił, że postanowienie Sądu Rejonowego dla [....] w K. [....] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 25 września 2007r. (sygn. akt KR XI Ns Rej.KRS.........) uprawomocniło się w dniu 2 października 2007r. Na mocy tego postanowienia został oddalony wniosek Stowarzyszenia Klub "[....] " w K. z dnia [....] czerwca 2006r., który dotyczył m.in. dokonania zmian w sposobie reprezentacji Stowarzyszenia. W związku z tym dotychczasowy sposób reprezentacji Stowarzyszenia został zachowany. Zatem zgodnie z aktualnym wyciągiem z Krajowego Rejestru Sądowego, na co wskazał też NSA w uzasadnieniu w/w wyroku, organem uprawnionym do reprezentowania Stowarzyszenia jest zarząd, który wybiera swoich reprezentantów do podejmowania czynności prawnych poprzez odpowiednio umocowanych dwóch członków zarządu. sygn. akt II SAB/Kr 77/08 Stosownie do art. 28 § 1 ppsa osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy, albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast zgodnie z art. 29 ppsa przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 ppsa, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jak wynika z przesłanych Sądowi dokumentów rejestrowych skarżące stowarzyszenie nie posiada organów. W szczególności w w/w postanowieniu Sądu Rejonowego dla [....] w K. z dnia 25 września 2007 r. stwierdzono, że: "ostatnie wybory władz klubu odbyły się w dniu [....] czerwca 2001 roku (k. ....) a zatem kadencja władz stowarzyszenia upłynęła w dniu 26 czerwca 2003 roku. Po upływie tej daty skończyła się kadencja władz stowarzyszenia, a to: zarządu i komisji rewizyjnej. (...) Ze względu na upływ kadencji władz w dniu 26 czerwca 2003 roku były przewodniczący klubu nie był uprawniony do zwołania walnego zebrania na dzień [....] maja 2006 roku, albowiem klub nie miał już ani zarządu ani komisji rewizyjnej. Ponieważ statut nie przewiduje procedury zwołania walnego zebrania w przedstawionej powyżej sytuacji, zastosowanie znajdą przepisy art. 30 ust. 1 ustawy prawo o stowarzyszeniach. (...) Z podanych powyżej przyczyn, walne zebranie wyznaczone na dzień [....] maja 2006 roku zwołane zostało nieprawidłowo, niezgodnie z zapisami statutu, a co za tym idzie - nie było władne do podejmowania skutecznych uchwał". Brak organów osoby prawnej oznacza, że osoba ta nie ma zdolności sądowej. Skarga wniesiona przez podmiot, który nie ma zdolności sądowej podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 ppsa. Jednocześnie § 2 cyt. przepisu stanowi, że odrzucenie skargi z tego powodu jest możliwie dopiero w sytuacji, gdy brak ten nie zostanie uzupełniony. Przepis ten należy jednak rozpatrywać w kontekście art. 31 ppsa, który nakłada na Sąd obowiązek wezwania o uzupełnienie braków jedynie w sytuacji, gdy zdaniem Sądu brak ten da się uzupełnić. Zdaniem doktryny (Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz , Warszawa 2007, kom -art. 31) brak zdolności sądowej strony daje się uzupełnić wówczas, gdy dokonanie stosownej czynności zmierzające do uzupełnienia braku zależy od aktywności samego podmiotu (strony). Tylko w wypadku, gdy strona ma możliwość uzupełnienia zaistniałych braków możliwe jest oznaczenie przez Sąd realnego terminu do sygn. akt II SAB/Kr 77/08 wykonania nałożonego obowiązku. Jak stanowi art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 roku- Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, póz. 855), jeżeli stowarzyszenie nie posiada zarządu zdolnego do działań prawnych, sąd, na wniosek organu nadzorującego lub z własnej inicjatywy, ustanawia dla niego kuratora. Dopiero tak ustanowiony kurator mógłby zainicjować procedurę wyłonienia nowych władz stowarzyszenia, czego konsekwencją mogłoby być skuteczne zgłoszenie wniosku o wpis zmian w sądzie rejestrowym. Tymczasem ze zgromadzonych w sprawie dokumentów wynika, iż w dniu 26 czerwca 2003r, były przewodniczący Klubu nie był uprawniony do zwołania walnego zebrania na dzień [....] maja 2006r., albowiem Klub nie miał już ani zarządu, ani komisji rewizyjnej. Wszelkie zatem czynności, podjęte na walnym zgromadzeniu w tym dniu nie mogły odnieść skutku prawnego- w chwili obecnej brak jest zatem osób, które - jako członkowie władz stowarzyszenia - mogłyby albo działać bezpośrednio za Stowarzyszenie, albo prawidłowo udzielić pełnomocnictwa do jego reprezentacji. Powyższe oznacza, iż usunięcie omawianego braku zdolności procesowej nie jest zależne od inicjatywy Stowarzyszenia Klub "[....] "- jak już wspomniano, w zaistniałej sytuacji skuteczne wyłonienie nowych władz stowarzyszenia wymagałoby działania kuratora, ustanowionego przez sąd rejestrowy. Zatem skoro stowarzyszenie nie jest w stanie we własnym zakresie powołać organów zdolnych do jego reprezentacji, należało dojść do wniosku, że braki w zdolności sądowej strony skarżącej nie dają się uzupełnić. Dlatego też nie było potrzeby wzywania strony skarżącej do uzupełnienia braku zdolności sądowej w określonym terminie i należało odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 ppsa.