II SAB/Kr 63/19

Kraków, dnia 7 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wywłaszczenia pastwiska postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu A. F. 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą kwestii wywłaszczenia pastwiska, w związku z niewykonaniem postanowień wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w K. z dnia 21 lipca 1994 roku sygn. akt SA/Kr 1262/93. W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z 5 kwietnia 2019 r., pismem z 16 kwietnia 2019 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia skargi – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez przedstawienie dowodu wniesienia ponaglenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 23 kwietnia 2019 r. – dowód doręczenia wezwania w aktach. Skarżący, mimo upływu zakreślonego terminu, nie wykazał, że wniósł ponaglenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga podlega odrzuceniu ze względu na niewyczerpanie trybu zaskarżenia bezczynności organu administracji publicznej. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z § 2 przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Stosownie do przepisu art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Według art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej Kpa) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Zgodnie z § 3 ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W świetle powyższego uprzednie wniesienie ponaglenia jest przesłanką dopuszczalności przedmiotowej skargi na bezczynność. Mając na uwadze przedstawioną regulację prawną referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi na bezczynność skarżący wyczerpał tryb określony w art. 37 § 1 K.p.a. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 23 kwietnia 2019 r., zatem siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął z dniem 30 kwietnia 2019 r. Skarżący, mimo prawidłowego doręczenia wezwania i upływu zakreślonego terminu, nie przedstawił dokumentu ponaglenia ani nie wykazał, że zostało ono wniesione, co czyni skargę niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tego przepisu orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.