Sygnatura
II SAB/Kr 57/26
Postanowienie WSA w Krakowie z 16 kwietnia 2026 r., II SAB/Kr 57/26 – budownictwo wodne
Wynik
odrzucono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
- Data orzeczenia
- 16 kwietnia 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. O. i A. O. na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w przedmiocie nienależytego utrzymania urządzenia wodnego postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić skarżącym kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi; 3/ zwrócić skarżącym nadpłacony wpis w kwocie 200 (dwieście) złotych
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
D. i A. O. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w zakresie nienależytego utrzymania urządzenia wodnego. Skarżący wnieśli o zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji oraz stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie. Organ podniósł, że procedowanie postępowań w przedmiocie nienależytego utrzymywania urządzeń wodnych, należy w pierwszej instancji do dyrektorów zarządów zlewni, zatem w tym wypadku właściwy miejscowo byłby Dyrektor Zarządu Zlewni w Ż.. W pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiotowa skarga stanowi ponowienie skargi, która została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 5 czerwca 2025 r. w sprawie sygn. akt: II SAB/Kr 38/25. Postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej zainicjowanej wniesioną skargą, a więc zamyka drogę do wydania wyroku w tej sprawie. Z uwagi na powyższe skarga niniejsza powinna podlegać odrzuceniu, jako ponowienie uprzednio wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione w odpowiedzi na skargę. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a." - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a wskazanego przepisu. Zgodnie z art. 52 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Przepis art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku przewlekłości czy bezczynności organu w sprawie administracyjnej strona, przed wniesieniem skargi obowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany w art. 37 K.p.a., który aktualnie w § 1 stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), względnie – jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 P.p.s.a. przewidziano, że ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Tym samym, skargę do sądu administracyjnego, stosownie do art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., musi poprzedzać wyczerpanie odpowiednich środków zaskarżenia. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (por. np. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt I OSK 125/15, Lex/el 2167987). Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Jak wynika z akt administracyjnych, strona skarżąca przed wniesieniem skargi pismem z dnia 13 listopada 2025 r. wniosła ponaglenie lecz na niezałatwienie sprawy w terminie przez Dyrektora Zarządu Zlewni w Ż.. Co więcej wskazać należy, że postanowieniem z dnia 16 grudnia 2025 r. nr K.RPU.534.9.2025.MB Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. stwierdził, że Dyrektor Zarządu Zlewni w Ż. nie dopuścił się bezczynności ani przewlekłości w załatwieniu przedmiotowej sprawy. W tym miejscu przypomnieć należy, że obecnie strona skarżąca zarzuca bezczynność Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K., a to oznacza, że ponaglenie w przedmiotowej sprawie powinna skierować do organu wyższego stopnia to znaczy do Prezesa Państwowego Przedsiębiorstwa Wodnego Wody Polskie. Takiego ponaglenia w przedmiotowej sprawie brak. Zatem strona skarżąca nie wyczerpała służących jej środków zaskarżenia w zakresie skargi na bezczynność organu, gdyż przed złożeniem skargi do sądu nie wniosła do właściwego organu ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a. W związku z powyższym sąd uznał, że wniesienie skargi na bezczynność organu było niedopuszczalne, a skarga podlega odrzuceniu, z uwagi na brak poprzedzenia jej ponagleniem. W tym stanie rzeczy skarga na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Na marginesie podkreślić należy, że z przedstawionych Sądowi akt sprawy wynika, że wskutek wniosku skarżących toczyło się finalnie przed Dyrektorem Zarządu Zlewni w Ż. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie postępowanie w sprawie nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego tj. rowu melioracyjnego na nieruchomościach nr [...], [...] położonych w K. D. oraz nr [...] położonej w W., której następstwem jest szkodliwe oddziaływanie tego urządzenia na nieruchomości o nr [...], [...] położonych w K. D.. Przywołany organ nakazał wykonanie określonych robót trzema decyzjami skierowanymi do różnych podmiotów z dnia 30 listopada 2021 r. Jak wynika z akt sprawy, decyzje te stały się ostateczne, tym samym od decyzji nie zostały wniesione odwołania. Zatem w niniejszej sprawie Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie nie dokonywał żadnych czynności procesowych, trudno byłoby zatem mówić o bezczynności tego organu. Niniejsze orzeczenie sądu nie pozbawia strony skarżącej prawa do kwestionowania bezczynności organu. Ponaglenie może zostać wniesione w każdym czasie. Może to uczynić skarżący także po otrzymaniu niniejszego postanowienia o odrzuceniu skargi. Mając powyższe na względzie sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd orzekł, jak w punkcie drugim sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd na podstawie art. 225 P.p.s.a. postanowił zwrócić stronie nadpłacony wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 10 lutego 2026
- Symbol z opisem
- 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne 658
- Skarżony organ
- Inne
- Sędziowie
- Joanna Człowiekowska Mirosław Bator /przewodniczący sprawozdawca/ Paweł Darmoń
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
art 52 · Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270
Powiązane dokumenty
Sygnatura: III OSK 2280/25 · 9 kwietnia 2026
Wyrok NSA z 9 kwietnia 2026 r., III OSK 2280/25 – budownictwo wodne
Sygnatura: III OSK 3/26 · 9 kwietnia 2026
Wyrok NSA z 9 kwietnia 2026 r., III OSK 3/26 – budownictwo wodne
Sygnatura: III OSK 2306/25 · 9 kwietnia 2026
Wyrok NSA z 9 kwietnia 2026 r., III OSK 2306/25 – budownictwo wodne
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny