II SAB/Kr 403/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Wojewody w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

A. F. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Pismem z 28 października 2019 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 30 października 2019 r. ww. wezwanie zostało doręczone skarżącemu. Do chwili obecnej wpis nie został uiszczony. Skarżący pismem z 1 listopada 2019 r. złożył wniosek o zwrot skargi ze względu na braki formalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 poz. 1302, w skrócie ppsa) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro w przedmiotowej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została doręczona skarżącemu w dniu 30 października 2019 r., a wpis nie został uiszczony orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do pisma skarżącego z 1 listopada 2019 r. Sąd zaznacza, że ww. ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje instytucji "zwrotu skargi". W art. 60 tej ustawy dopuszczono natomiast możliwość cofnięcia skargi, w konsekwencji prowadzącą do umorzenia postepowania sądowego stosownie do art. 161 § 1 p.p.s.a. Jednakże w realiach niniejszej sprawy wobec nieuiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi, postępowanie sądowe nie mogło być skutecznie wszczęte, a tym samym niedopuszczalne jest jego umorzenie na skutek cofnięcia skargi przez skarżącego.