II SAB/Kr 225/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : WSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym wniosków skarżącego A. F. z dnia 10 września 2019 r. o uzupełnienie i o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2019 r sygn. akt II SAB/Kr 225/19 w sprawie ze skargi A. F. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. oddalić wniosek skarżącego z dnia 10 września 2019 r. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SAB/Kr 225/19, 2. oddalić wniosek skarżącego z dnia 10 września 2019 r. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SAB/Kr 225/19.

postanowienia z dnia 4 lutego 2020 r. Pismem z dnia 10 września 2019 r. (k. 69-80) A. F. – powołując się na art. 157 § 1 w zw. z art. 165 w zw. z art. 166 w zw. z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – złożył wniosek o "zmianę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SAB/Kr 225/19 w świetle wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt II SAB/Kr 53/19". W uzasadnieniu wniosku skarżący zreferował argumentację sformułowaną wcześniej w skardze, a nadto przedstawił uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt II SAB/Kr 53/19 – odpis tego wyroku z uzasadnieniem został dołączony do wniosku. Kolejnym pismem z dnia 10 września 2019 r. (k. 88-99) A. F. – powołując się na art. 157 § 1 w zw. z art. 159 w zw. z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – złożył wniosek o "wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SAB/Kr 225/19 w świetle wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt II SAB/Kr 53/19". W uzasadnieniu wniosku skarżący również zreferował argumentację sformułowaną wcześniej w skardze, a nadto przedstawił uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt II SAB/Kr 53/19 – odpis tego wyroku z uzasadnieniem został dołączony do wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że oceniając charakter pierwszego z wymienionych wyżej pism (k. 69-80), Sąd uznał, iż stanowi ono w istocie wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SAB/Kr 225/19 – za taką kwalifikacją pisma przemawia jego treść, powołana podstawa prawna oraz wskazanie jako jego adresata Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie wyroku dotyczy zatem sytuacji, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. T. Woś, w: T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 817). Będący przedmiotem wniosku wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SAB/Kr 225/19, jest kompletny – orzeka o całości skargi i nie brakuje w nim żadnego dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinno być w nim zamieszczone z urzędu. Nie ma zatem podstaw do jego uzupełnienia. W ocenie Sądu, argumentacja wniosku – nawiązująca do wyroku zapadłego w innym postępowaniu – nie wskazuje na niekompletność wyroku zapadłego w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a, Sąd orzekł jak pkt 1 sentencji postanowienia. Z kolei w związku z wnioskiem skarżącego o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SAB/Kr 225/19 (k. 88-99), wskazać należy, że zgodnie z art. 158 zd. 1 p.p.s.a. Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Przesłanką dokonywania wykładni wyroku jest zatem istnienie wątpliwości co do jego treści i potrzeba ich wyjaśnienia. "Potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. Wyjaśnienie wątpliwości nie może przy tym prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię wyroku nie może zmierzać również do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawnych i znaczenia słów ani do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi zatem wtedy, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania" (T. Woś, w: T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 158, LEX/el.). W ocenie Sądu, opisane wyżej przesłanki dokonywania wykładni wyroku w niniejszej sprawie nie zachodzą. Odnośny wyrok o oddaleniu skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie może nasuwać żadnych wątpliwości, gdyż w sposób czytelny i jasny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.