II SAB/Kr 191/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Starosty w przedmiocie wydania decyzji upoważaniającej właściwy organ Skarbu Państwa do reprezentowania osoby zmarłej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu A. F. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.

Pismem z dnia 13 sierpnia 2018 r. A. F. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Starosty w przedmiocie wydania decyzji upoważaniającej właściwy organ Skarbu Państwa do reprezentowania osoby zmarłej. Skarżący nie przedstawił dowodu na okoliczność wyczerpania trybu z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej k.p.a.), toteż – w wykonaniu zarządzenia z dnia 17 października 2018 r. – skarżący został wezwany do przedstawienia takiego dowodu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie – w załączeniu do pisma z dnia 25 października 2018 r. – skarżący przedłożył zażalenie z dnia 10 kwietnia 2018 r. na postanowienie Starosty z dnia 5 kwietnia 2018 r., ponaglenie z dnia 14 lipca 2018 r. do usunięcia naruszenia prawa poprzez wydanie decyzji stwierdzającej nieważność decyzji Rządu Generalnego Gubernatorstwa, zażalenie z dnia 17 lipca 2018 r. na postanowienie Starosty z dnia 22 czerwca 2018 r. Jednocześnie skarżący wyjaśnił, że pisma określone jako "zażalenia" są w istocie ponagleniami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W świetle powyższego uprzednie wniesienie ponaglenia jest przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W niniejszej sprawie przesłanka ta nie została spełniona. Skarga jest zatem niedopuszczalna. Uzasadnia to odrzucenie skargi po myśli art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Dokumenty załączone przez skarżącego do pisma z dnia 25 października 2018 r. nie stanowią ponaglenia w niniejszej sprawie. Zaznaczyć przy tym należy, że przy kwalifikacji wspomnianych dokumentów istotne jest nie tyle ich określenie (zażalenie – ponaglenie), lecz to, że dotyczą one innego przedmiotu (postanowienia Starosty z dnia 5 kwietnia 2018 r., niewydania decyzji stwierdzającej nieważność decyzji Rządu Generalnego Gubernatorstwa, postanowienia Starosty z dnia 22 czerwca 2018 r.) – nie zaś bezczynności mającej polegać na niewydaniu decyzji upoważaniającej właściwy organ Skarbu Państwa do reprezentowania osoby zmarłej. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z tych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.