II SAB/Kr 112/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) Sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym skargi R. P. . na bezczynność Burmistrza Miasta Nowy Targ w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 7 listopada 2025 r. I. zobowiązuje Burmistrza Miasta Nowy Targ do wydania aktu albo do dokonania czynności w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi, II. stwierdza, że Burmistrz Miasta Nowy Targ dopuścił się bezczynności, co nie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Burmistrza Miasta Nowy Targ na rzecz skarżącej R. P. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

II SAB/Kr 112/26 UZASADNIENIE 3 listopada 2025 r. Rada Miasta Nowy Targ podjęła na podstawie art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153) w zw. z art. 105 § 2 i art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "kpa") uchwałę nr XXV/234/2025 w sprawie umorzenia postępowania ze skargi R. P. (dalej: "skarżąca") na Burmistrza Miasta Nowy Targ (dalej: "organ") w związku z biernością wobec nielegalnej działalności hotelarskiej przy ul. [...], zobowiązując Przewodniczącego Rady Miasta Nowy Targ do zawiadomienia skarżącej o sposobie załatwienia skargi i wyjaśniając, że skarżąca złożyła oświadczenie o wycofaniu skargi po zapoznaniu jej z chronologią czynności podjętych przez organ. 7 listopada 2025 r. skarżąca wniosła do Urzędu Miasta Nowy Targ pismo z wnioskiem o przesłanie protokołu z posiedzenia Komisji Skarg, Wniosków i Petycji wraz z protokołem ustalonych czynności kontrolnych wykonanych przez Urząd Miasta Nowy Targ, jakie zostały przedstawione w kontrolowanej skardze. 4 marca 2026 r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Rady Miasta Nowy Targ i wniosła o zobowiązanie do załatwienia wniosku, stwierdzenie bezczynności z rażącym naruszeniem prawa i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca wskazała, że jej pismo nie dotyczyło dalszego prowadzenia postępowania skargowego ani dostępu do akt w toku sprawy, lecz stanowiło wniosek o informację publiczną, na który nie zareagowano w żaden sposób. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Jego zdaniem żądane dokumenty nie są informacją publiczną, lecz stanowią element akt sprawy indywidualnej oraz wewnętrznych materiałów roboczych związanych z rozpatrywaniem skargi. Dostęp do nich reguluje kpa. Dokumenty związane z przebiegiem postępowania skargowego, materiały robocze i analityczne oraz dokumenty dotyczące indywidualnych spraw nie podlegają udostępnieniu w trybie informacji publicznej, jeżeli nie mają charakteru informacji o sprawach publicznych, lecz odnoszą się do konkretnej sprawy jednostkowej. Poza tym skarżąca została poinformowana o rozpatrzeniu jej skargi, a organ nie zna okoliczności załatwienia tej sprawy przez ówczesnego Przewodniczącego Rady Miasta. 25 maja 2026 r. skarżąca podtrzymała żądania skargi, wskazując przy tym na brak reakcji organu przez kilka miesięcy, a także opóźnienie w przekazaniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, albowiem przedmiotem skargi była bezczynność (art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "ppsa"). Do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ppsa (art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: "udip"). Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu albo do dokonania czynności oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, jednocześnie stwierdzając, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 oraz art. 149 § 1a ppsa). Burmistrzowie będący w posiadaniu informacji publicznej są obowiązani do jej udostępniania jako wymienione w art. 4 ust. 1 pkt 1 udip organy władzy publicznej, albowiem są organami wykonawczymi gmin, które stanowią podstawowe jednostki samorządu terytorialnego wykonujące wszystkie zadania samorządu terytorialnego nie zastrzeżone dla innych jednostek samorządu terytorialnego (art. 11a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Dz. U. z 2026 r. poz. 662; art. 164 ust. 1 i ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., Dz. U. z 1997 r. nr 78 poz. 483 ze zm.). Z tego też względu Sąd potraktował skargę na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, pytanie o którą zostało zawarte we wniosku skierowanym do Urzędu Miasta Nowy Targ, jako skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Nowy Targ (kierownika urzędu gminy i organu wykonawczego gminy) a nie Rady Miasta Nowy Targ (organu stanowiącego i kontrolnego gminy). Protokoły, których udostępnienia żądała skarżąca, stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 udip, ponieważ dotyczą działalności organów władzy publicznej i obejmują informacje z zakresu ich funkcjonowania (art. 6 ust. 1 pkt 3 udip), dokumentując przebieg ich prac, sposób ich procedowania oraz poczynione przezeń ustalenia dotyczące spraw publicznych. Rada Miasta Nowy Targ jest organem stanowiącym i kontrolnym w gminie, który działa na sesjach oraz poprzez swoje komisje, zaś do jej wewnętrznych organów należy m.in. Komisja Skarg, Wniosków i Petycji. W myśl art. 2 ust. 1 udip każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej ("prawo do informacji publicznej"). W świetle art. 10 i art. 13 udip wykonywanie prawa do informacji publicznej nieudostępnionej w Biuletynie Informacji Publicznej polega na żądaniu udostępnienia jej na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Z akt wynika, że 7 listopada 2025 r. Przewodniczący Rady Miasta zawiadomił skarżącą o sposobie załatwienia skargi przesyłając jej uchwałę rady gminy z dnia 3 listopada 2025 r., i w tym samym dniu skarżąca zwróciła się z prośbą o przesłanie "protokołu z posiedzenia komisji wraz z protokołem ustalonych czynności wykonanych przez UM jakie zostały przedstawione w kontrolowanej skardze". Z akt nie wynika, ażeby organ zareagował w jakikolwiek sposób na prośbę skarżącej. Co prawda w swoim wniosku skarżąca nie powołała się na przepisy udip, jednakże: 1) osoby inicjujące odformalizowane postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej na wniosek nie muszą wskazywać podstawy prawnej swojego żądania; 2) kwalifikacja informacji publicznej jest rzeczą obiektywną, która nie może zależeć od osoby wnioskodawcy, a zatem od tego, kto realizuje prawo do informacji publicznej; 3) nic nie wskazuje na to, aby prośba miała stanowić kontynuację postępowania przewidzianego w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Kwalifikacja pisma ze wszelkimi tego konsekwencjami w zakresie bezczynności obciąża adresata, natomiast przepisy udip nie stoją na przeszkodzie temu, aby organ porozumiewał się z wnioskodawcą i ustalał, czego i na jakiej podstawie żąda. Takie podejście pozwala na pełną realizację konstytucyjnego prawa wnioskodawcy i ogranicza sytuacje, w których brak porozumienia naraża na zarzut bezczynności. Stąd zaniechanie organu uzasadniało orzeczenie jak w pkt I i pkt II sentencji wyroku. Bezczynność nie miała jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ wynikała z błędnej oceny charakteru żądanych informacji, natomiast Sąd nie zidentyfikował oczywiście lekceważącego stosunku organu do wniosku. Samo uchybienie terminowi z art. 13 udip nie przesądza o rażącym charakterze bezczynności, natomiast podnoszona przez skarżącą kwestia opóźnienia w przekazaniu skargi przynależy do przewidzianego w art. 55 § 1 ppsa postępowania wpadkowego. O kosztach postępowania, na które złożył się uiszczony na wezwanie Sądu wpis od skargi w kwocie 100 zł (k. 57), orzeczono w pkt III sentencji wyroku na zasadzie art. 200 w zw. z art. 205 § 1, art. 211 i art. 212 § 1 ppsa oraz § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535).