II SAB/Kr 100/16

sygn. akt II SAB/Kr 100/16 Kraków, dnia 4 lipca 2016r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. i J. M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie działki nr [...] w Z. postanawia: skargę odrzucić.

Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi M. M. i J. M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie działki nr [...] w Z. Organ administracji publicznej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, wskazując że skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia. W wykonaniu zarządzenia z dnia 3 czerwca 2016 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że przed jej wniesieniem wyczerpali tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a., tj. wnieśli do organu wyższego stopnia zażalenie na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżący przedłożyli kopie szeregu dokumentów, z których żaden nie był kierowany do organu wyższego stopnia, tj. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Niewyczerpanie środków zaskarżenia sprawia, że wniesienie skargi nie jest dopuszczalne i obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia, co wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego powinna być – zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. – poprzedzona zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie, wniesionym do organu wyższego stopnia, tj. w tym wypadku Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ administracji w odpowiedzi na skargę podał, że skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia. Sami skarżący, pomimo wezwania, nie przedstawili dokumentów które świadczyłyby, że wnosili zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, należało więc uznać, że środków zaskarżenia istotnie nie wyczerpali, co czyni wniesienie skargi niedopuszczalnym. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.