II SAB/Ke 62/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w przedmiocie przywrócenia do pracy i odszkodowania postanawia: odrzucić zażalenie S. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Ke 62/17.

Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "Ppsa", odrzucił jako niedopuszczalna skargę S. L. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w przedmiocie przywrócenia do pracy i odszkodowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu administracyjnym, tj. nie poprzedził skargi ponagleniem w trybie art. 37 Kpa. Przy odpisie ww. postanowienia, doręczonym w dniu 5 stycznia 2018 r., skarżący został pouczony o prawie i sposobie wniesienia zażalenia. W dniu 12 stycznia 2018 r. skarżący wniósł zażalenie za postanowienie z dnia 14 grudnia 2017 r. Zarządzeniem z dnia 13 lutego 2018 r. Przewodniczący Wydziału I Izby Ogólnoadministracyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego zwrócił akta sprawy nadesłane z ww. zażaleniem celem zbadania dopuszczalności zażalenia, wskazując na treść z art. 173 § 1 Ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 Ppsa, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie niedopuszczalne podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa). W niniejszej sprawie postanowienie z dnia 14 grudnia 2017 r., w którym tut. Sąd odrzucił skargę S. L., zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, co oznacza, że przysługiwała od niego skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Ten ostatni środek zaskarżenia przysługuje bowiem na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 Ppsa (art. 194 § 1 pkt 2 Ppsa). Skarżący został więc błędnie pouczony o przysługującym mu środku zaskarżenia. Nie zmienia to faktu, że wniesione w niniejszej sprawie zażalenie jest niedopuszczalne. Z uwagi na przymus adwokacko-radcowski w odniesieniu do skargi kasacyjnej (art. 175 § 1 i 2 Ppsa), pisma tego nie można też uznać za skargę kasacyjną. Błędne pouczenie nie kreuje dla strony postępowania uprawnień nieprzewidzianych w ustawie normującej procedurę sądowoadministracyjną. Stanowi natomiast okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu. Jeśli więc skarżący jest nadal zainteresowany zaskarżeniem postanowienia tut. Sądu z dnia 14 grudnia 2017 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, powinien złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a wraz z tym wnioskiem złożyć skargę kasacyjną, sporządzoną przez adwokata lub radcę prawnego. Skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez skarżącego zostanie bowiem odrzucona jako niedopuszczalna (art. 178 Ppsa). Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.