II SAB/Ke 38/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański, Sędzia WSA Agnieszka Banach (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D.S. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Daleszyce w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy Daleszyce do rozpatrzenia wniosku skarżącej D.S. z dnia 11 listopada 2020 r., w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala wniosek o wymierzenie organowi grzywny; IV. zasądza od Gminy Daleszyce na rzecz D.S. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wnioskiem z dnia 11 listopada 2020 r. (data wpływu do organu 12 listopada 2020 r.) D.S. drogą elektroniczną zwróciła się do Burmistrza Miasta i Gminy w Daleszycach o udostępnienie informacji publicznej w zakresie tego: - czy w 2020 roku została zawarta jakaś ugoda pozasądowa, na mocy której gmina Daleszyce bądź jej jakakolwiek jednostka organizacyjna wypłaciła na rzecz drugiej strony jakąś kwotę pieniężną; a jeśli tak to wniosła o informację, jaką kwotę wypłaciła gmina Daleszyce, z jakiego tytułu, na jakiej podstawie i jakie świadczenie wzajemne otrzymała gmina Daleszyce, jaką kwotę wypłaciła jednostka organizacyjna gminy Daleszyce, z jakiego tytułu, na jakiej podstawie i jakie świadczenie wzajemne otrzymała jednostka organizacyjna gminy Daleszyce; - w przypadku zawarcia ugody pozasądowej wniosła o przesłanie kopii zawartej ugody. Pismem z dnia 26 listopada 2020 r. znak: AR.1431.74.2020, w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 11 listopada 2020 r., organ zwrócił się do D.S. o doprecyzowanie informacji, o które zawnioskowała, gdyż żądanie wniosku "jakaś ugoda" w odniesieniu do udostępnienia informacji publicznej jest nieprecyzyjne, abstrakcyjne i jako takie wadliwe, nie wynika bowiem z niego, jakich konkretnie informacji (dokumentów) wnioskodawca domaga się, a w konsekwencji jaki charakter mają żądane informacje w szczególności, czy mają cechy informacji publicznej. Pismo to drogą elektroniczną zostało przesłane do wnioskodawczyni. W dniu 1 grudnia 2020 r. D.S. również drogą elektroniczną, w odpowiedzi na pismo organu z dnia 26 listopada 2020 r. wskazała, że na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej wnosi o udostępnienie informacji o każdej zawartej ugodzie pozasądowej, na mocy której gmina Daleszyce bądź jej jakakolwiek jednostka organizacyjna wypłaciła na rzecz drugiej strony jakąkolwiek kwotę pieniężną; a jeśli tak to wniosła o informację, jaką kwotę wypłaciła gmina Daleszyce, z jakiego tytułu, na jakiej podstawie i jakie świadczenie wzajemne otrzymała gmina Daleszyce oraz jaką kwotę wypłaciła jednostka organizacyjna gminy Daleszyce, z jakiego tytułu, na jakiej podstawie i jakie świadczenie wzajemne otrzymała jednostka organizacyjna gminy Daleszyce. Ponadto w przypadku zawarcia ugody pozasądowej wniosła o przesłanie kopii każdej zawartej ugody drogą elektroniczną. W piśmie z dnia 15 grudnia 2020 r. - w związku z otrzymaniem w dniu 2 grudnia 2020 r. sprecyzowanego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 1 grudnia 2020r. - po wnikliwej analizie jego treści organ stwierdził, że zakres wnioskowanej informacji obejmuje obowiązek przetworzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Biorąc pod uwagę powszechną opinię wyrażaną przez sądy administracyjne dla właściwego rozstrzygnięcia wniosku wymagającego przetworzenia informacji publicznej, organ wskazał, że podmiot zobowiązany powinien wezwać wnioskodawcę do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego, by dokonywać wnioskowanego przetworzenia. Organ wezwał więc D.S. do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, w jakim zakresie występuje szczególna istotność dla interesu publicznego, by dokonać przetworzenia żądanych informacji publicznych. Organ zastrzegł, że w razie braku odpowiedzi we wskazanym terminie podmiot zobowiązany samodzielnie dokona oceny, czy w sprawie zachodzi szczególna istotność dla interesu publicznego, by dokonać przetworzenia wnioskowanych informacji publicznych. Organ powołał się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. Jednocześnie organ stosownie do treści art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej powiadomił wnioskodawczynię, że wyznacza nowy termin na rozpatrzenie wniosku, wskazując dzień 5 stycznia 2021 r. W odpowiedzi na wezwanie z 15 grudnia 2020 r. D.S. drogą elektroniczną wyjaśniła, że wniosek o udostępnienie skanów zawartych w 2020 roku ugód pozasądowych w żadnym przypadku nie stanowi wniosku o informację przetworzoną, gdyż jak wskazuje się w orzecznictwie informacja publiczna przetworzona to taka, która co do zasady wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskiwanie określonych środków osobowych i finansowych, co w niniejszej sprawie bez wątpienia nie występuje, a wezwanie stanowi jedynie nieuprawnioną próbę przedłużenia udzielenia odpowiedzi. Tym niemniej, czyniąc zadość wezwaniu wnioskodawczyni wskazała, że informacja o zawartych w 2020 roku ugodach pozasądowych jest szczególnie istotna dla ogółu społeczności Gminy Daleszyce, gdyż mieszkańcy mogą w ten sposób zweryfikować prawidłowość podejmowanych przez władze decyzji, w tym również przestrzeganie obowiązujących procedur, jak również skontrolować władzę Gminy Daleszyce w wydatkowaniu środków publicznych pod kątem ich zasadności i celowości. Troska o właściwe gospodarowanie mieniem Gminy Daleszyce jest niewątpliwie szczególnie istotne dla lokalnej społeczności. Pismem z dnia 5 stycznia 2021 r. znak: AR. 1431.74.2020 - doręczonym D.S. drogą elektroniczną w dniu 5 stycznia 2020 r. - Burmistrz Miasta i Gminy Daleszyce poinformował, w odpowiedzi na pismo z dnia 23 grudnia 2020 r. (data wpływu 28 grudnia 2020 r.), że wnioskodawczyni w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że wykorzysta uzyskane informacje dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej i że korzyści te przeważą nad szeroko rozumianymi kosztami wytworzenia informacji przetworzonej. Samo odwołanie do jawności finansów publicznych nie jest wystarczające, aby uznać, iż informacje te zostaną wykorzystane dla dobra ogółu, tak samo jak ogólne stwierdzenie o sygnalizowaniu organom poprawności ich wydatkowania. Wnioskująca w żaden sposób nie wykazała, że uzyskane informacje publiczne wykorzysta dla dobra ogółu, ani w jaki sposób to uczyni. D.S. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Daleszyce w zakresie udzielenia informacji publicznej z dnia 1 grudnia 2020 roku w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. i wniosła o: stwierdzenie, że Burmistrz Miasta i Gminy Daleszyce dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 11 listopada 2020 r., a bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; o zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy Daleszyce do udzielenia informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku; zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych; wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości. W uzasadnieniu skargi jej autorka podniosła między innymi, że organ wezwał ją do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego, wskazując, że wnioskowana informacja publiczna stanowi informację przetworzoną. Pomimo dokonanego przez wnioskodawczynię uzupełnienia organ do dnia sporządzenia skargi nie udostępnił informacji publicznej, jak również nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W niniejszej sprawie, zdaniem skarżącej, mamy niewątpliwie do czynienia z informacją publiczną dotyczącą gospodarowania mieniem gminnym, a działania organu mają na celu jedynie utrudnienie uzyskania dostępu do informacji publicznej i przedłużają postępowanie. Zakresem objętym ustawą o dostępie do informacji publicznej objęte są umowy cywilnoprawne zawierane przez organy władzy publicznej, czyli także ugody zawarte przez jednostki samorządu terytorialnego oraz ich jednostki organizacyjne. Gospodarka środkami publicznymi jest jawna (art. 33 ust. 1 ustawy o finansach publicznych), a także informacja o majątku, którym dysponują jednostki samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit c u.d.i.p.) oraz trybie działania i w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej (art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.). Ponadto art. 35 ustawy o finansach publicznych wprowadza zasadę niezastrzeżenia klauzuli dotyczącej wyłączenia jawności umów, a zatem informacje te podlegają udostępnieniu zainteresowanym w trybie informacji publicznej. W tej sprawie, w opinii strony, nie mamy też do czynienia z informacją przetworzoną, tak jak to próbuje przedstawiać Burmistrz Miasta i Gminy Daleszyce. Informacja publiczna przetworzona to taka, która co do zasady wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń zestawień statystycznych, ekspertyz połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskiwanie określonych środków osobowych i finansowych, zwłaszcza w zakresie przedstawienia wnioskodawcy kopii zawartych w 2020 roku ugód pozasądowych, cvo bez wątpienia nie wymaga dokonania żadnych analiz czy zestawień. Z uwagi na dość długi okres pozostawania w zwłoce, przekraczający już pięciokrotnie termin wskazany w art. 13 ust. 1 ww. ustawy, którego organ nie wydłużył na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p., strona wniosła o orzeczenie, że Burmistrz Miasta i Gminy Daleszyce dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa oraz o wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy Daleszyce kary grzywny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że wezwał do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego wskazując, iż wnioskowana informacja publiczna stanowi informację przetworzoną. Wydziały Urzędu i pracownicy zajmują się szeregiem zróżnicowanych zadań i w ciągu roku podpisywanych jest szereg porozumień pozasądowych chociażby w zakresie budowy wodociągu, ponadto jednostki organizacyjne Gminy to: Zakład Usług Komunalnych w Daleszycach Spółka z o.o., Miejsko Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej, Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury, Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna w Daleszycach, Miejsko-Gminny Żłobek w Daleszycach oraz 10 jednostek oświatowych i każda z nich mogła w ramach prowadzonej działalności zawierać pozasądowe ugody czy porozumienia. Organ wyjaśnił nadto, że informacja przetworzona to informacja, którą adresat wniosku nie dysponuje w chwili złożenia wniosku, a na którą składa się pewna suma informacji prostych, których udostępnienie wiąże się nie tylko z technicznym przeniesieniem danych, ale również z przeprowadzeniem analiz, obliczeń, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Proces powstawania tej informacji skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca słusznie zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji na podstawie posiadanych dokumentów obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wnioskodawca żądający informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. To właśnie na podmiotach obowiązanych do udzielania informacji publicznej każdorazowo spoczywa obowiązek rozważenia i ustalenia, czy udostępnienie informacji przetworzonej w zakresie objętym żądaniem wniosku jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego". Przedmiotowej ocenie podlegać ma nie tylko celowość, lecz także ramy udostępnienia informacji. Organ wyjaśnił, że mimo wielokrotnych prób ustalenia takiego zakresu (w sensie podmiotowym i przedmiotowym), wnioskodawczyni nie sprecyzowała swojego żądania. Generalne odwołanie się do jawności finansów publicznych nie jest tutaj wystarczające, aby uznać, że informacje te zostaną wykorzystane dla dobra ogółu, tak samo jak ogólne stwierdzenie o sygnalizowaniu organom poprawności ich wydatkowania. Zasada jawności gospodarowania środkami publicznymi, wynikająca z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 305), a także informacja o majątku, którym dysponują jednostki samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit c u.d.i.p.) oraz trybie działania i w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej (art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.) nie pozwala odkryć intencji wnioskodawcy, co zgodnie z aktami sprawy było istotą dociekań Podmiotu zobowiązanego. Odnosząc się do zarzutu pozostawania w zwłoce, organ zaznaczył, że nie jest w bezczynności w sytuacji, gdy odpowiada na wniosek, nawet jeśli odpowiedź na wniosek nie satysfakcjonuje wnioskodawcy. Od milczenia organu trzeba odróżnić sytuację, w której organ administracji odpowiada na wniosek o udzielenie informacji, lecz nie może podać żądanych informacji, bo ich nie ma, bądź też nie może udzielić takiej informacji np. z uwagi na ochronę danych osobowych. W tej sytuacji odpowiedź organu na wniosek zainteresowanego podmiotu należy potraktować jako udzielenie informacji, choć może to nie zadowalać zainteresowanego. Organ pozostaje w bezczynności, jeżeli w ogóle nie udzielił informacji. Bez znaczenia jest fakt, czy dana informacja satysfakcjonuje skarżącego. Bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej wiąże się z brakiem jakiegokolwiek działania organu. Jeżeli zaś organ udzielił odpowiedzi, która może nawet nie satysfakcjonuje wnioskodawcy nie mamy do czynienia ze stanem bezczynności. W przedmiotowej sprawie organ zwracał się o doprecyzowanie wniosku, jednak nie spotkał się z merytorycznym odzewem D.S. Organ wskazał, że wnioskodawczyni pozostaje w błędzie, twierdząc, że Burmistrz Miasta i Gminy Daleszyce nie wydłużył terminu do udostępnienia informacji publicznej. W badanym stanie faktycznym wniosek o udzielenie informacji publicznej. zawierał wiele wątpliwości, co pozwoliło podmiotowi zobowiązanemu skorzystać. z uprawnienia, które wskazuje art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Organ pismem z dnia 15 grudnia 2020 r. wezwał wnioskodawczynię do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego przetworzenia informacji publicznej i jednocześnie powiadomił o wyznaczeniu terminu na rozpatrzenie wniosku, wskazując dzień 5 stycznia 2021 r. Wskazany został nowy termin, nie dłuższy niż 2 miesiące od złożenia wniosku. Końcowo organ zaprzeczył, aby doszło do wypełnienia przesłanek rażącego naruszenia prawa, co czyni wniosek o grzywnę bezzasadnym. Sprawa została rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), powoływana jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., obejmuje orzekanie także w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej - czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga okazała się skuteczna, aczkolwiek nie wszystkie w niej wnioski i zarzuty zasługują na uwzględnienie. Zasady oraz tryb udostępniania informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.), dalej "u.d.i.p.", "ustawa". Ustawa ta wprowadziła w art. 1 ust. 1 definicję legalną "informacji publicznej", przez którą to informację należy rozumieć "każdą informację o sprawach publicznych". Stosownie do postanowień art. 3 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ograniczenie to stanowi konsekwencję zasady podporządkowania interesu prywatnego interesowi publicznemu, która ma za zadanie chronić podmioty zobowiązane do udzielenia informacji publicznej przed koniecznością reorganizacji ich struktury i zasad pracy, w przypadku obowiązku przetwarzania posiadanych informacji udzielanych wnioskodawcom dla ich celów prywatnych (zob. T. R. Aleksandrowicz, Komentarz do ustawy o dostępie informacji publicznej, Warszawa 2002, s. 85-86). Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej, przy czym informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 tej ustawy. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., obowiązek wydania decyzji administracyjnej spoczywa na organie zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej - poza sytuacjami, gdy zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania - w takich przypadkach, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia, bo istnieją ustawowe podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej, bądź przeszkody do jej udostępnienia w określony sposób lub w określonej formie. Odpowiednio do okoliczności faktycznych rozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej powinno polegać zatem zasadniczo na: udostępnieniu informacji publicznej będącej w dyspozycji organu w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku - w drodze dokonania czynności materialno-technicznej, odmowie jej udzielenia - w drodze decyzji na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy w przypadku uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy (brak spełnienia warunku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy lub ograniczenie dostępu do informacji stosownie do art. 5 ustawy), wydaniu decyzji o umorzeniu postępowania - w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 ustawy lub poinformowaniu wnioskodawcy, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach ustawy, a więc nie dotyczy informacji publicznej. Bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej wystąpi wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot, będący w jej posiadaniu, nie podejmuje w przewidzianym w ustawie terminie odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Dla stwierdzenia bezczynności nie mają przy tym znaczenia okoliczności, z jakich powodów określone działanie nie zostało podjęte, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną czy też niezawinioną opieszałością organu. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Bezspornie zatem Burmistrz Miasta i Gminy Daleszyce jest organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Organ ten uznał, że żądana przez D. S. informacja we wniosku z dnia 11 listopada 2020 r. jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, niemniej jest to informacja przetworzona (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), co do której wnioskodawczyni, zdaniem organu, nie wykazała, że uzyskanie tej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Niemniej w takiej sytuacji organ powinien wydać decyzję administracyjną, w której odmówi udzielenia informacji publicznej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, organ kwalifikując żądaną informację jako informację przetworzoną, o swojej ocenie powinien powiadomić stronę wnioskującą, tak aby miała możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Po upływie wyznaczonego terminu, nawet w sytuacji milczenia strony, organ, dla zrealizowania obowiązków wynikających z u.d.i.p., powinien albo udostępnić wnioskowaną informację albo wydać decyzję odmowną, wykazując w niej brak przesłanki przewidzianej w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (zob. wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 2937/19, lex nr 3009424). Nie jest zatem zgodna z przewidzianym w ustawie trybem załatwiania wniosku o udzielenie informacji publicznej odmowa udzielenia informacji publicznej (w tym informacji przetworzonej) w drodze pisma skierowanego do wnioskodawcy, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie (zob. pismo organu z dnia 5 stycznia 2021 r.). Z tych przyczyn należało uznać, że wniosek D.S. z dnia 11 listopada 2021 r. do dnia orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie nie został rozpoznany przez organ zgodnie z prawem, w każdym razie przedłożone do akt sprawy dokumenty tego nie dowodzą, dlatego zasadnym stało się zobowiązanie organu do rozpoznania przedmiotowego wniosku skarżącej, o czym na zasadzie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono w punkcie I wyroku. Powyższa bezczynność organu, zdaniem Sądu, nie miała jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym Sąd orzekł w punkcie II wyroku na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Organ nie załatwił wniosku D.S. w przewidzianej prawem formie, niemniej trudno zarzucić organowi w takim postępowaniu, że było to działanie celowe, zamierzone, nacechowane złą wolą. Organ z zachowaniem terminów ustawowych reagował na pisma strony, a w piśmie z dnia 15 grudnia 2020r. wdrożył tryb z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., wyznaczając termin 5 stycznia 2021 r. na rozpatrzenie wniosku i w tym terminie odpowiedział na ten wniosek. Te okoliczności w sposób oczywisty wpłynęły na ocenę, że dopuszczenie się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej przez organ w kontrolowanym przypadku nie miało postaci rażącego naruszenia prawa. Z tych też powodów Sąd oddalił wniosek skarżącej o wymierzenie organowi grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a., punkt III wyroku). Sąd nie stwierdził, aby ten środek o charakterze represyjno-prewencyjnym był konieczny do zastosowania wobec organu, który nie uchylał się od załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jak również nie przewlekał tego postępowania, a tylko zakończył postępowanie w niewłaściwej formie procesowej wobec stwierdzenia, że żądane przez skarżącą informacje stanowią informację przetworzoną. O kosztach, na które składają się wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł), opłata od pełnomocnictwa (17 zł), orzeczono w punkcie IV wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. nr 221 poz. 2193 ze zm.) oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).