Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II SAB/Ke 205/26

Postanowienie WSA w Kielcach z 29 października 2026 r., II SAB/Ke 205/26 – warunki zabudowy terenu

Wynik

Odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia
29 października 2026
Prawomocne
nie

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 29 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezydenta Miasta Kielce w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę z 4 września 2026 r. (7 września 2026 r. – dat wpływu do organu), na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta Kielce postępowania w sprawie rozpoznania wniosku z 12 września 2022 r. o ustalenie warunków zabudowy. Skarżący zaznaczył, że ponieważ 30 czerwca 2026 r., organ zakończył postępowanie poprzez wydanie decyzji (doręczonej 17 lipca 2026 r.), żądanie skargi ogranicza się do wydania przez Sąd orzeczenia na podstawie art. 149 § 1 pkt 3, § 1a i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o uwzględnienie, że 30 czerwca 2026 r. została wydana kończąca postępowanie decyzja o ustaleniu warunków zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 p.p.s.a., uprawniony jest do orzekania w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) oraz skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9). Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (aniżeli wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszym przypadku przeszkodę do merytorycznego rozpoznania sprawy stanowi, zdaniem Sądu, okoliczność wniesienia skargi na bezczynność organu w przedmiocie wydania decyzji już po załatwieniu przez organ wniosku skarżącego z 28 listopada 2025 r. W uchwale z 22 czerwca 2020 r. o sygn. II OPS 5/19 (dostępnej na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl), podjętej w składzie 7 sędziów, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowisko, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (tj. stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania). Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 7 marca 2022 r. o sygn. II OPS 1/21 (dostępnej jak wyżej), przesądził, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W uzasadnieniu tej uchwały wskazano, że za inną przyczynę niedopuszczalności skargi, nawet po uprzednim złożeniu ponaglenia do organu administracji w toku postępowania administracyjnego, należałoby uznać okoliczność braku przedmiotu skargi w chwili jej wniesienia, rozumianego jako przewlekłość niedającą się już usunąć ze względu na rozstrzygnięcie sprawy przez organ administracji w sposób kończący postępowanie administracyjne. Nie jest już bowiem możliwe osiągnięcie celu skargi, którym jest rozstrzygnięcie sprawy, skoro organ dokonał już takiego rozstrzygnięcia. W obu przywołanych uchwałach jasno wskazano więc, że zakończenie postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi na bezczynność (przewlekłe prowadzenie postępowania) uniemożliwia jej rozpoznanie. Sąd nie może w takiej sytuacji badać, czy przed zakończeniem sprawy organ był bezczynny (prowadził postępowanie w sposób przewlekły). Stanowisko wyrażone w obu przywołanych wyżej uchwałach Sąd orzekający w sprawie podziela i przyjmuje jako własne. W niniejszej sprawie skarżący wprost w skardze wskazał, że decyzja o ustalenie warunków zabudowy została 30 czerwca 2026 r. wydana. Okoliczność ta wynika również z odpowiedzi na skargę i załączników do skargi. Wobec powyższego mając na uwadze przedstawione na wstępie rozważania prawne należy uznać, że w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy, na datę wniesienia skargi z 4 września 2026 r. (7 września 2026 r. – data wpływu do organu), organ nie był bezczynny, gdyż wydał decyzję rozstrzygającą wniosek skarżącego z 12 września 2022 r. Tym samym, skoro sprawa o ustalenie warunków zabudowy została załatwiona przed wniesieniem skargi, gdyż organ wydał decyzję w tym przedmiocie, skargę jako niedopuszczalną z powodu braku przedmiotu zaskarżenia należało odrzucić, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W sprawie nie mógł zostać zastosowany wskazany w skardze art. 149 § 1 pkt 3, § 1a i § 2 p.p.s.a. Sąd bowiem stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania oraz ewentualnie orzeka o wymierzeniu organowi grzywny lub przyznaniu sumy pieniężnej, tylko w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Informacje o sprawie

Data wpływu
5 października 2026
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Sędziowie
Jacek Kuza /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny