II SAB/Ke 117/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.) Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 lipca 2026 r. sprawy ze skargi M. N. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuratora Rejonowego Kielce-Wschód w Kielcach w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Prokuratora Rejonowego Kielce-Wschód w Kielcach do rozpatrzenia wniosku M. N. z 19 marca 2026 r. w zakresie obejmującym liczbę odmów wszczęcia dochodzenia, liczbę odmów wszczęcia śledztwa i liczbę wszczętych śledztw, w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności w zakresie opisanym w punkcie I, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala skargę w pozostałej części; IV. zasądza od Prokuratora Rejonowego Kielce-Wschód w Kielcach na rzecz M. N. kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z 1 czerwca 2026 r. M. N. złożył skargę na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuratora Rejonowego Kielce -Wschód w Kielcach w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wnosząc o: 1. stwierdzenie bezczynności organu oraz przewlekłego prowadzenia postępowania; 2. zobowiązanie organu do udzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z 19 marca 2026 r.; 3. stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4. przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej w wysokości 500 zł; 5. wymierzenie organowi grzywny; 6. zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że 19 marca 2026 r. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej statystyk pracy prokuratorów Prokuratury Rejonowej Kielce-Wschód. Wniosek obejmował dane w układzie: . rok, . imię i nazwisko prokuratora, . kwalifikacja prawna czynu (artykuł Kodeksu karnego), następnie w takim podziale udzielenie danych statystycznych obejmujących: . liczbę prowadzonych spraw, . liczbę odmów wszczęcia dochodzenia, . liczbę odmów wszczęcia śledztwa, . liczbę wszczętych śledztw, . liczbę umorzeń postępowań przygotowawczych, . liczbę spraw zakończonych wniesieniem aktu oskarżenia do sądu, . liczbę wniesionych zażaleń na odmowy wszczęcia oraz umorzenia postępowań tego prokuratora. Skarżący podkreślił, że żądanie dotyczyło wyłącznie informacji odnoszących się do wykonywania funkcji publicznych przez prokuratorów, pozostających w dyspozycji organu i możliwych do pozyskania z prowadzonych rejestrów i ewidencji. We wniosku wskazał również szczególnie istotny interes publiczny uzasadniający udostępnienie żądanych danych. Skarżący zarzucił, że organ nie udostępnił informacji publicznej w terminie określonym w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), dalej "u.d.i.p.", ani nie załatwił sprawy w terminie wynikającym z zawiadomienia o jego przedłużeniu. Do dnia wniesienia skargi nie udostępniono informacji zgodnej z treścią wniosku ani nie wydano decyzji odmownej. Wskazał, że 2 kwietnia 2026 r. otrzymał pierwszą odpowiedź organu zawierającą statystyczne zestawienie. Odpowiedź ta jednak była całkowicie niezgodna z wnioskiem i nie realizowała jego żądania. Ponadto w odpowiedzi arbitralnie organ stwierdził, iż danych za rok 2021 nie uwzględni z powodu konieczności ich przetworzenia. Po zwróceniu uwagi na nieprawidłowość udzielonej odpowiedzi organ przedłużył termin załatwienia sprawy do 9 kwietnia 2026 r., wskazując jednocześnie, że przygotowywana odpowiedź obejmie dane statystyczne za lata 2021-2026 z podziałem na rok, imię i nazwisko prokuratora oraz kwalifikację prawną czynu. Zdaniem skarżącego świadczy to o zrozumieniu przez organ, że prawidłową odpowiedź na wniosek będą stanowić dane statystyczne, co ma istotne znaczenie w kontekście udzielonej później odpowiedzi. Odnosząc się do odpowiedzi z 8 kwietnia 2026 r., skarżący wskazał, że zamiast zapowiadanych danych statystycznych organ przekazał sześć plików PDF obejmujących lata 2021-2026 oraz dodatkowy plik dotyczący zażaleń, zawierający łącznie ponad 1150 stron "surowego wydruku z systemu informatycznego". Zdaniem skarżącego, wyodrębnienie wskazanych we wniosku danych statystycznych z wykorzystaniem nowoczesnych narzędzi i systemów informatycznych prokuratury jest zadaniem, które mogło zostać zrealizowane w ciągu jednego dnia lub nawet krótszego czasu. Organ posiadał żądane dane i miał do nich natychmiastowy dostęp, czego dowodem było wygenerowanie oraz przekazanie skarżącemu wskazanych plików PDF. Zamiast jednak wykonać obowiązek zgodnie z ustawą, organ zmusił skarżącego do samodzielnego wykonania tej pracy. W celu uzyskania danych statystycznych objętych wnioskiem, na podstawie przekazanych dokumentów, skarżący musiałby poświęcić setki godzin żmudnej, ręcznej pracy. Skarżący zarzucił zatem, że wniosek w zakresie prawidłowej struktury i pełnego zakresu danych nie został zrealizowany. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, obciążenie skarżącego kosztami postępowania oraz dopuszczenie dowodów z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Prokurator wyjaśnił, że pod sygnaturą [...] rozpoznano, w trybie u.d.i.p., wniosek skarżącego z 19 marca 2026 r. o udostępnienie informacji publicznej obejmującej dane statystyczne za lata 2021-2025 oraz za okres od 1 stycznia 2026 r. do dnia udzielenia odpowiedzi, dotyczące sposobu wykonywania ustawowych zadań przez prokuratorów Prokuratury Rejonowej Kielce-Wschód. Wskazał, że 2 kwietnia 2026 r. drogą elektroniczną przekazano wnioskodawcy dane za lata 2022–2026 w zakresie wynikającym z prowadzonych systemów informatycznych prokuratury, bez konieczności tworzenia nowych analiz, informując jednocześnie o braku możliwości wygenerowania danych za rok 2021 bez konieczności ich przetworzenia. Tego samego dnia wnioskodawca poinformował, że przekazane dane nie stanowią realizacji jego wniosku. Pismem z 2 kwietnia 2026 r., na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., organ zawiadomił wnioskodawcę, że z uwagi na skumulowanie obowiązków prokuratora oraz pracownika rozpoznającego wniosek, informacja publiczna uzupełniona o brakujące dane zostanie udostępniona do 9 kwietnia 2026 r. Jak podał organ, 8 kwietnia 2026 r. udostępniono skarżącemu dane objęte wnioskiem. W odpowiedzi wnioskodawca poinformował, że struktura przekazanych informacji nie stanowi prawidłowej odpowiedzi na wniosek, wobec czego uznał, że odpowiedź nie została udzielona. Następnie, 1 czerwca 2026 r. do organu wpłynęła złożona osobiście skarga na bezczynność i przewlekłość postępowania. Odnosząc się do zarzutów skargi, Prokurator podkreślił, że wnioskodawca domagał się udostępnienia danych wynikających z prowadzonych ewidencji, rejestrów lub sprawozdań statystycznych, bez konieczności tworzenia nowych analiz merytorycznych lub ocen, co - zdaniem organu - oznaczało, że przedmiotem wniosku była informacja prosta. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ wyjaśnił różnicę pomiędzy informacją prostą a informacją przetworzoną oraz wskazał, że wniosek został rozpoznany w terminie określonym ustawą. Z uwagi na zakres żądanych informacji, na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. zawiadomiono wnioskodawcę o przyczynach opóźnienia i terminie udostępnienia informacji. Prokurator podniósł, że ostatecznie udostępniono wnioskodawcy informację publiczną zgodnie z treścią wniosku, tj. w zakresie wynikającym z prowadzonych ewidencji, rejestrów lub sprawozdań statystycznych, bez konieczności tworzenia nowych analiz merytorycznych lub ocen oraz z zachowaniem terminów ustawowych. Wskazał również, że system PROK-SYS nie umożliwia prostego wygenerowania informacji w układzie i według kryteriów wskazanych we wniosku. W konsekwencji odpowiedź obejmowała dane wynikające z prowadzonych ewidencji, stanowiące - zdaniem organu - informację prostą. Podkreślił przy tym, że Prokuratura Rejonowa Kielce-Wschód nie dysponuje gotową informacją w zakresie i formie objętych wnioskiem, a przekazane dane zostały wygenerowane z systemu PROK-SYS i udostępnione w formie nieprzetworzonej. Zdaniem organu z treści skargi wynika natomiast, że skarżący domaga się udostępnienia informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., co pozostaje niezgodne z treścią wniosku z 19 marca 2026 r. W replice z 30 czerwca 2026 r. skarżący podtrzymał w całości zarzuty, wnioski oraz argumentację przedstawione w skardze. Skarżący podniósł w szczególności, że przekazanie chaosu informacyjnego w postaci masowego, nieskategoryzowanego zrzutu danych wymagających od obywatela setek godzin pracy analitycznej w celu nadania mu struktury, o którą wprost wnosił nie stanowi realizacji wniosku. Zrzucenie na skarżącego ciężaru technicznego porządkowania bazy danych organu stanowi niedopuszczalne unikanie wykonania ustawowego obowiązku. Skarżący zakwestionował stanowisko organu, zgodnie z którym realizacja wniosku wymagała udostępnienia informacji przetworzonej. Podniósł, że żądane dane miały charakter wyłącznie statystyczny i ilościowy, a ich wyodrębnienie według wskazanych we wniosku kryteriów stanowiło czynność techniczną, niewymagającą tworzenia nowej informacji. Skarżący dodał, że organ błędnie zinterpretował zawarte we wniosku zastrzeżenie dotyczące udostępnienia danych "bez konieczności tworzenia nowych analiz merytorycznych lub ocen". W jego ocenie zapis ten oznaczał jedynie, że nie oczekuje on od organu tworzenia autorskich analiz merytorycznych, ocen prawnych czy publicystycznych komentarzy do statystyk. Oznaczało to jedynie brak potrzeby głębszego zakreślania tła spraw i oceny pracy poszczególnych prokuratorów. W żadnym wypadku zastrzeżenie to nie stanowiło przyzwolenia na samowolną zmianę struktury danych i zignorowanie wyraźnych kryteriów wniosku. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Pojęcie bezczynności oznacza sytuację, gdy organ będąc właściwym i zobowiązanym do załatwienia sprawy, nie czyni tego w terminie określonym przepisami prawa. Istotą ochrony udzielanej przez sądy administracyjne w razie uwzględnienia skargi na bezczynność jest zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie aktu lub podjęcia czynności, bądź stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa oraz stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.). Przechodząc do oceny zasadności skargi Sąd ustalił, że we wniosku z 19 marca 2026 r., nadesłanym elektronicznie, skarżący zwrócił się do Prokuratury Rejonowej Kielce-Wschód w Kielcach o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie wskazanych niżej danych statystycznych "w zakresie, w jakim wynikają one z prowadzonych ewidencji, rejestrów lub sprawozdań statystycznych, bez konieczności tworzenia nowych analiz merytorycznych lub ocen". Dane te w podziale na rok, imię i nazwisko prokuratora oraz kwalifikację prawną czynu (artykuł kodeksu karnego przyjęty na etapie wszczęcia postępowania) miały obejmować następujące kategorie: liczbę prowadzonych spraw, liczbę odmów wszczęcia dochodzenia, liczbę odmów wszczęcia śledztwa, liczbę wszczętych śledztw, liczbę umorzeń postępowań przygotowawczych, liczbę spraw zakończonych wniesieniem aktu oskarżenia do sądu oraz liczbę wniesionych zażaleń na odmowy wszczęcia oraz umorzenia postępowań tego prokuratora. Zakres czasowy danych objętych wnioskiem dotyczył lat 2021-2025 oraz okres od 1 stycznia 2026 r. do dnia udzielenia odpowiedzi. Nie budzi wątpliwości Sądu, że żądane dane stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d i f u.d.i.p. Dotyczą one bowiem informacji publicznej o zasadach funkcjonowania organu władzy publicznej, jakim – co nie ulega wątpliwości – jest każda jednostka prokuratury i zatrudnieni w niej prokuratorzy, w tym o sposobach przyjmowania i załatwiania spraw oraz o prowadzonych rejestrach i ewidencjach. Bezspornym jest również, że Prokurator Rejonowy Kielce-Wschód w Kielcach jako organ władzy publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Istota sporu sprowadza się natomiast do oceny, czy organ pozostawał w bezczynności lub przewlekle prowadził postępowanie dotyczące rozpoznania opisanego wyżej wniosku, a także czy przekazane przez organ dane stanowią wykonanie obowiązku udostępnienia informacji publicznej w żądanym zakresie. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja nie może zostać udostępniona w tym terminie, podmiot zobowiązany obowiązany jest - stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p. - powiadomić wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz wskazać termin, w jakim informacja zostanie udostępniona, nie dłuższy jednak niż dwa miesiące od dnia złożenia wniosku. W stanie faktycznym sprawy nie budzi wątpliwości, że w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. organ pismem z 2 kwietnia 2026 r. przesłał skarżącemu ogólne dane statystyczne za lata 2022 – 2026, wynikające z prowadzonych rejestrów prokuratury. Jednocześnie w tym samym piśmie organ poinformował, że na tym etapie nie było możliwości wygenerowania danych za rok 2021 bez konieczności ich przetworzenia. Wprawdzie należy zgodzić się ze skarżącym, że pierwotnie udostępnione dane ogólne nie stanowiły realizacji wniosku, gdyż nie odnosiły się do szczegółowych kryteriów ujętych we wniosku, a ponadto bezspornie nie udostępniono skarżącemu jakichkolwiek danych za rok 2021, jednak okoliczność ta nie ma wpływu na wynik sprawy. Jak wynika bowiem z przesłanej Sądowi dokumentacji, odrębnym pismem, także z 2 kwietnia 2026 r., a więc w terminie czternastodniowym, o jakim mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., organ na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p., zawiadomił skarżącego o przedłużeniu terminu załatwienia jego wniosku do 9 kwietnia 2026 r., wskazując jako przyczynę skumulowanie obowiązków prokuratora oraz pracownika rozpoznającego wniosek. Takie działanie organu mieści się w granicach prawa. Wbrew twierdzeniom skarżącego, organowi nie można zarzucić w tym zakresie przewlekłego prowadzenia postępowania, z jakim mamy do czynienia wówczas, gdy jest ono prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.) Zestawienie żądanych danych z uwagi na ich zakres ilościowy, zarówno wedle kryteriów przedmiotowych wskazanych przez wnioskodawcę, podmiotowych - dotyczących wielu zatrudnionych w tej jednostce prokuratorów, jak i zasięg czasowy – ponad 5 lat, było czasochłonne i – jak wyjaśnił organ w piśmie z 2 kwietnia 2026 r. – wymagało zaangażowania prokuratora i pracownika, któremu powierzono rozpoznanie wniosku, poza standardowymi obowiązkami związanymi z wykonywaniem ustawowych zadań prokuratury. Oceny tej nie zmienia fakt, że wskazane we wniosku dane ujęte są w rejestrach i urządzeniach ewidencyjnych organu. Nie ma także sporu co do tego, że pismem z 8 kwietnia 2026 r., tj. w terminie zakreślonym zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., Prokurator Rejonowy Kielce-Wschód w Kielcach przekazał skarżącemu dane wygenerowane z systemów informatycznych prokuratury obejmujące okres wskazany we wniosku, z rozbiciem na poszczególne lata, dotyczące konkretnych prokuratorów, wymienionych z imienia i nazwiska. Dane te, ujęte w formie tabelarycznej, dotyczą ilości spraw prowadzonych przez tych prokuratorów (wg. liczby porządkowej), ich kwalifikację prawną ze wskazaniem przepisu Kodeksu karnego oraz sposób zakończenia każdej sprawy poprzez wskazanie, czy nastąpiła odmowa wszczęcia postępowania przygotowawczego, umorzenie tego postępowania lub czy skierowano akt oskarżenia do sądu. W odrębnym zestawieniu przedstawiono dane dotyczące każdego z prokuratorów w zakresie wniesionych zażaleń na wydane przez nich postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego i umorzenia postępowania przygotowawczego, łącznie z rozstrzygnięciem organu rozpoznającego zażalenie (prokuratora czy też sądu). Zdaniem Sądu, w zdecydowanej większości, o czym będzie mowa niżej, organ udostępnił żądane dane w terminie przewidzianym w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Należy zaznaczyć, że skarżący we wniosku wyraźnie podkreślił, że domaga się udostępnienia danych wynikających z prowadzonych przez organ ewidencji, rejestrów i sprawozdań statystycznych, "bez tworzenia nowych analiz merytorycznych lub ocen", co organ słusznie potraktował jako wniosek o informację prostą, niewymagającą przetworzenia, czyli taką, która wynika z prowadzonych przez prokuraturę urządzeń ewidencyjnych, a nie jest wytwarzana jako nowa informacja, po przeprowadzeniu czynności analitycznych tworzących zestawienia, których organ wcześniej nie posiadał. Szczegółowe dane zawierają także informację o ilości prowadzonych przez każdego prokuratora w danym roku spraw - wedle kategorii wskazanych we wniosku. Dla oceny wykonania obowiązku wynikającego z ustawy o dostępie do informacji publicznej decydujące znaczenie ma to, czy żądane informacje zostały udostępnione, a nie sposób ich prezentacji. W konsekwencji organ w zdecydowanej części przekazał skarżącemu dane w takim zakresie i w takiej postaci, w jakiej wynikały one z prowadzonych ewidencji i rejestrów i uczynił to w terminie określonym w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. po wyczerpaniu przesłanek określonych w tym przepisie (zawiadomieniu strony o przyczynach nieudostępnienia informacji w terminie przewidzianym w art. 13 ust. 1 i wyznaczeniu nowego terminu rozpatrzenia wniosku). W omawianym zakresie nie można więc przypisać organowi bezczynności rozumianej jako niezałatwienie sprawy w terminach wskazanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.). Przekazane dane nie zawierają natomiast informacji dotyczących liczby odmów wszczęcia dochodzenia, liczby odmów wszczęcia śledztwa oraz liczby wszczętych śledztw. Analiza dokumentów przekazanych skarżącemu, znajdujących się na załączonej do akt sprawy płycie DVD, prowadzi do wniosku, że organ nie udostępnił informacji w tym zakresie. W odniesieniu do odmów wszczęcia dochodzenia i odmów wszczęcia śledztwa, w zestawieniu przesłanym wnioskodawcy posłużono się wyłącznie ogólną kategorią "odmowa wszczęcia", bez rozróżnienia na odmowę wszczęcia dochodzenia oraz odmowę wszczęcia śledztwa. Przekazane informacje nie zawierają również danych dotyczących liczby wszczętych śledztw. Z treści wniosku z 19 marca 2026 r. jednoznacznie wynika zaś, że skarżący domagał się udostępnienia odrębnych danych statystycznych obejmujących liczbę odmów wszczęcia dochodzenia, liczbę odmów wszczęcia śledztwa oraz liczbę wszczętych śledztw. Nie można zatem uznać, że przekazanie zbiorczej kategorii "odmowa wszczęcia" stanowiło realizację wniosku w tej części. Przepisy Kodeksu postępowania karnego wyraźnie rozróżniają śledztwo i dochodzenie jako dwie odrębne formy postępowania przygotowawczego. Zgodnie z art. 309 k.p.k. śledztwo prowadzi się w sprawach określonych w tym przepisie, natomiast zgodnie z art. 325b § 1 i 2 w zw. 325a § 1 k.p.k dochodzenie prowadzi się w sprawach wymienionych w art. 325b, przy czym dochodzenie prowadzi Policja lub organy, o których mowa w art. 312, chyba że prowadzi je prokurator. Skoro zatem skarżący domagał się udostępnienia danych odnoszących się do tych dwóch odrębnych form procesowych postępowania przygotowawczego, to organ był zobowiązany udzielić informacji odpowiadającej treści wniosku albo wydać stosowne rozstrzygnięcie przewidziane w art. 14 ust. 2 lub w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Z tych przyczyn Sąd uznał, że organ pozostawał w bezczynności w zakresie informacji dotyczących liczby odmów wszczęcia dochodzenia, liczby odmów wszczęcia śledztwa oraz liczby wszczętych śledztw, co uzasadniało zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku w tej części na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. (punkt I sentencji wyroku). Brak było natomiast podstaw do stwierdzenia, że bezczynność organu w opisanym wyżej zakresie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z akt sprawy wynika, że organ podejmował czynności zmierzające do rozpoznania wniosku, prowadził korespondencję ze skarżącym oraz udostępnił zasadniczą część żądanych informacji, a powstała bezczynność nie jest wyrazem lekceważenia wnioskodawcy czy też uniknięcia rozpatrzenia wniosku. W okolicznościach niniejszej sprawy nie sposób zatem przyjąć, że stwierdzona bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a., czemu Sąd dał wyraz w pkt II sentencji wyroku. Brak było również podstaw do zastosowania środków przewidzianych w art. 149 § 2 p.p.s.a. Przyznanie stronie sumy pieniężnej lub wymierzenie organowi grzywny ma charakter fakultatywny i znajduje uzasadnienie przede wszystkim w przypadkach kwalifikowanej bezczynności organu. W realiach niniejszej sprawy stwierdzona bezczynność miała charakter częściowy i dotyczyła wyłącznie trzech kategorii danych objętych wnioskiem. Okoliczności te nie uzasadniały zastosowania środków przewidzianych w art. 149 § 2 p.p.s.a. W pkt. III wyroku Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie na podstawie art. 151 p.p.s.a. z powodów omówionych już wyżej. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i art. 206 p.p.s.a. Mając na uwadze, że skarga została uwzględniona w części, Sąd uznał za zasadne zasądzenie od organu na rzecz skarżącego jedynie części poniesionych kosztów postępowania, odpowiadającej połowie uiszczonego wpisu od skargi.