II SAB/Go 8/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zwrócić z urzędu skarżącemu – J.J. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

W dniu 16 lutego 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga J.J., reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika, na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jednocześnie strona skarżąca uiściła na rachunek bankowy tutejszego Sądu wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł. W dniu 13 marca 2018 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego, zawierające oświadczenie o cofnięciu przedmiotowej skargi. Równocześnie pełnomocnik skarżącego wniósł o zwrot wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie żadna z w/w przesłanek stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia przez stronę skarżącą skargi nie zachodzi, stąd w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji. Podstawę zwrotu stronie skarżącej wpisu sądowego od skargi stanowił art. 232 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 pkt 1 wskazanego przepisu Sąd z urzędu zwraca cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. W przedmiotowej sprawie skarga J.J. została cofnięta, a zatem zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji (pkt 2).