II SAB/Go 6/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.N. na bezczynność i przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasto w przedmiocie samowoli budowlanej postanawia 1. na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwrócić stronie skarżącej P. N. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

P. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasto w przedmiocie samowoli budowlanej. Jednocześnie na rachunek bankowy Sądu wpłynęła kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu od złożonej przez P. N. skargi. W dniu 30 stycznia 2019 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). Po analizie akt sprawy oraz złożonego przez skarżącego oświadczenia o cofnięciu skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania PINB Miasto w przedmiocie samowoli budowlanej, Sąd orzekający w niniejszym składzie stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Tym samym związany cofnięciem skargi, postępowanie sądowe postanowił umorzyć. Sąd stwierdził, że w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo, iż cofnięcie skargi służyć ma obejściu prawa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 postanowienia. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie termin rozprawy został wyznaczony na dzień 6 marca 2019 r., a skarga została wcześniej cofnięta, wobec czego ziściła się przesłanka określona w w/w przepisie. W konsekwencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzeczono jak w punkcie 2 postanowienia.