II SAB/Go 257/20

Dnia 25 marca 2021 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2021 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego L.R. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi R.S. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a : przyznać ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim radcy prawnemu L.R. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, tytułem zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy.

Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2021 r., sygn. akt II SAB/Go 257/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę R.S. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Ustanowiony dla skarżącego na zasadzie prawa pomocy pełnomocnik – r.pr. L.R. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku, która została uznana przez sąd za sporządzoną z zachowaniem zasad należytej staranności. Nadto wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając, że nie zostały one pokryte w całości ani w części. Wyznaczony pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a. Do czynności tych należy m.in. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (postanowienie NSA z 15 czerwca 2004 r., OSK 93/04, ONSAiWSA z 2004 r. z. 2, poz. 23). Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 68) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w drugiej instancji opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1 (tzn. w sprawie niniejszej 240 zł), a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie jako stawkę wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przyjąć należało 50% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tzn. kwotę 120 zł. Ponadto opłatę w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%). Wynagrodzenie w przyznanej niniejszym postanowieniem wysokości odpowiada zakresowi udzielonej stronie przez pełnomocnika pomocy prawnej, polegającej na zapoznaniu się z aktami po wydaniu wyroku rozstrzygającego sprawę w pierwszej instancji, złożeniu wniosku o doręczenie jego odpisu z uzasadnieniem oraz sporządzeniu wspomnianej na wstępie opinii i znajduje potwierdzenie w ukształtowanej orzecznictwem sądowym regule, iż organy wymiaru sprawiedliwości będące dysponentem środków publicznych, odpowiadają za zasadność i legalność ich wydatkowania, zaś sąd (referendarz sądowy) obowiązani są ustalać wynagrodzenie pełnomocnika stosownie do rzeczywiście udzielonej pomocy prawnej (por. postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., OZ 720/04, ONSAiWSA 2005/5/93). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.