II SAB/Go 24/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Rady Miasta [...] w przedmiocie ochrony zabytku postanawia: odrzucić skargę.

Dnia 9 lutego 2026 r. A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Rady Miasta [...] "polegającą na niepodjęciu działań w sprawie ochrony i odtworzenia zabytku w postaci lokalizacji dawnego Kościoła [...] na [...], historycznego cmentarza, który znajdował się na tym terenie, krajobrazu kulturowego tego miejsca". Powyższa skarga przesłana została na adres e-mail organu [...] z adresu e-mail [...] W odpowiedzi na wezwania Sądu pełnomocnik organu w piśmie z dnia [...] maja 2026 r. poinformował, iż skarżący nie wnosił dodatkowo ww. skargi do elektronicznej skrzynki podawczej organu (ePUAP, e-Doręczenia), przesyłką pocztową, jak i nie składał jej osobiście w siedzibie organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo badaniem dopuszczalności jej wniesienia, obejmującym również ocenę skuteczności jej wniesienia. Negatywny wynik tejże oceny uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. W sprawie kluczowe okazało się zbadanie dochowania przez A. F. właściwego trybu wniesienia skargi z dnia [...] lutego 2026 r. Podkreślić należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej przy zachowaniu przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. I tak, wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego jest możliwe jedynie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, co wynika wprost z art. 54 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.). Definicję elektronicznej skrzynki podawczej zawarł ustawodawca w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1707 ze zm., dalej u.i.d.p.), uznając za nią dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Z kolei w art. 3 pkt 13 u.i.d.p. określono, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet. W rozpoznawanej sprawie skarżący inicjując postępowanie sądowe wniósł skargę za pośrednictwem wiadomości e-mail na adres e-mail organu z pominięciem skrzynki podawczej na platformie ePUAP (skarga nie została również wniesiona przez skarżącego za pomocą tradycyjnych środków komunikacji, tj. przez operatora pocztowego, czy też złożona osobiście w siedzibie organu). W judykaturze przyjmuje się, że skierowanie skargi do sądu administracyjnego w formie pisma elektronicznego adresowanego do odbiorcy na e-mail, który nie jest elektroniczną skrzynką podawczą, nie może być uznane za skuteczne wniesienie skargi "w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu". Poczta elektroniczna (adres e-mail) stanowi bez wątpienia środek komunikacji elektronicznej i jest objęta definicją w art. 3 pkt 4 ww. ustawy, jednak nie jest tożsama z pojęciem elektronicznej skrzynki podawczej. Możliwość wnoszenia pism do elektronicznej skrzynki podawczej wiąże się z obowiązkiem potwierdzenia przez organ ich wpływu - przesłania urzędowego poświadczenia odbioru. Dane urzędowego poświadczenia odbioru nie pozostają bez znaczenia dla oceny skuteczności skierowania pisma - w tym skargi do sądu administracyjnego - w formie elektronicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2021 r., sygn. akt III OSK 4856/21). Omówiony powyżej warunek skutecznego wniesienia skargi na bezczynność Rady Miasta [...] nie został w niniejszej sprawie spełniony, wobec czego skarga A.F. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.