II SAB/Go 134/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 2 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] w [...] na bezczynność [...] w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. stwierdzić swą niewłaściwość w sprawie, 2. przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie jako sądowi miejscowo właściwemu.

[...] w [...], reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność [...] w [...] w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje. Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast stosownie do treści przepisu art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Nie ulega zatem wątpliwości, że wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarga dotyczy bezczynności [...] w [...], który ma swą siedzibę w [...] (województwo zachodniopomorskie), a więc na obszarze objętym właściwością miejscową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zgodnie z § 1 pkt 12 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 785 ze zm.). W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę sądowi właściwemu, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a.