II SAB/Go 132/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.M. na bezczynność Starosty w przedmiocie wpisania do ewidencji stowarzyszeń zwykłych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim stronie skarżącej A.M. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia [...] grudnia 2022 r. A.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie niewpisania "Klubu [...]" do ewidencji stowarzyszeń zwykłych w terminie wskazanym w art. 40a ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o stowarzyszeniach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Na podstawie zarządzenia z dnia 28 grudnia 2022 r. skarżący został wezwany do podania w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu skierował w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2000, dalej jako k.p.a.) ponaglenie do właściwego organu administracji publicznej oraz do nadesłania odpisu wniesionego ewentualnie ponaglenia pod rygorem przyjęcia, że takie ponaglenie nie zostało złożone. W piśmie z dnia [...] stycznia 2023 r. skarżący podał, że nie kierował ponaglenia do właściwego organu administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; określanej dalej jako p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do brzmienia art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z treści cytowanych przepisów wynika konieczność poprzedzenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej ponagleniem w trybie art. 37 k.p.a. W przedmiotowej sprawie A.M. złożył skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie niewpisania "Klubu [...]" do ewidencji stowarzyszeń zwykłych w terminie wskazanym w art. 40a ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o stowarzyszeniach. Na bezczynność postępowania organu I instancji, który tej czynności nie dokonuje w terminie służy skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., ale dopiero po spełnieniu wymogów wskazanych w art. 53 § 2b p.p.s.a. Skarżący wezwany do wykazania okoliczności, czy przed wniesieniem do Sądu opisanej wyżej skargi wystosował do właściwego organu administracji publicznej (w niniejszej sprawie Wojewody) ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a. oświadczył, że takiego ponaglenia nie wnosił. Z uwagi na tę okoliczność należało uznać, że warunek dopuszczalności skargi na bezczynność Starosty w postaci uprzedniego wniesienia ponaglenia na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. nie został spełniony. Niewykorzystanie przez stronę tego środka prawnego, który w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. powinien poprzedzać wniesienie skargi powoduje, iż złożona skarga na bezczynność jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi (pkt 2 sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.