II SAB/Go 120/21

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Marta Świetlik po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R.A. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokat J.T., tytułem pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług.

Postanowieniem z dnia 27 września 2021 r. sygn. akt II SPP/Go 60/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zwolnił skarżącego od kosztów sądowych (pkt 1) oraz ustanowił dla skarżącego adwokata (pkt 2). Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokat J.T. Wyrokiem z dnia 3 listopada 2021 r. sygn. akt II SAB/Go 120/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zobowiązał Dyrektora Zakładu Karnego do załatwienia wniosku R.A. z dnia [...] listopada 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności (pkt I wyroku), stwierdził, że bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II wyroku), w pozostałej części skargę oddalił (pkt III wyroku). Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego 8 grudnia 2021 r. (z.p.o.- k.60 akt sądowych) W dniu 22 grudnia 2021 r. pełnomocnik skarżącego złożyła do tut. Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 3 listopada 2021 r. Nadto wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały poniesione ani w całości ani w części. Zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2021 r. Sędzia sprawozdawca stwierdził, że ww. opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności. Wobec powyższego należy zważyć, co następuje: Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz.U. 2019 r. poz. 18). Stosownie do treści § 21 ww. rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie - 240 zł (ust. 1 pkt 1 lit.c). W drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (ust. 1 pkt 2 lit.b). W rozpoznawanej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokat J.T. przed wydaniem wyroku przez Sąd pierwszej instancji przyjąć zatem należy, że pełnomocnik reprezentowała skarżącego także w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. W tej sytuacji jako stawkę wynagrodzenia za sporządzoną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyjąć 50% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit.c) rozporządzenia tj. 120 zł. Tak obliczoną kwotę wynagrodzenia na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia należało podwyższyć o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe okoliczności Referendarz sądowy, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.