II SAB/Gl 93/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. w przedmiocie legalności wykonanych robót budowlanych w lokalu nr 5 p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Pismem z dnia 21 września 2021 r. M.B. działając w imieniu skarżącej M.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. w sprawach dotyczących instalacji gazowych w lokalach mieszkalnych nr [...] , [...], [...], [...] i [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym usytuowanym przy ul. [...] w D. Organ administracji przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, wyjaśniając jednocześnie, że prowadzone były postępowania administracyjne, które zostały zakończone decyzjami ostatecznymi, nakładającymi na właścicieli lokali nr [...], [...], [...] i [...] obowiązki wykonania robót budowlanych mających na celu doprowadzenie samowolnie wykonanych robót do stanu zapewniającego bezpieczeństwo jej użytkowania. Z kolei postępowanie w sprawie wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. [...]w D., wykonanej niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, znak. [...], pozostaje niezakończone, z uwagi na niemożność przeprowadzenia czynności kontrolnych w przedmiotowym lokalu, na skutek jego nieudostępnienia przez właścicielkę. Po przekazaniu Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 10 listopada 2021 r., działając na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zarządził rozdzielenie powyższej skargi od pozostałych skarg tego podmiotu wniesionych w jednym piśmie z dnia 21 września 2021 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 listopada 2021 r. wezwano skarżącą do podpisania skargi, nadesłania pełnomocnictwa i wykazania, że przed wniesieniem skargi wniosła do organu ponaglenie w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie - art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § p.p.s.a.. Na dokonanie powyższej czynności wyznaczono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z tego samego dnia wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł - zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), na podany rachunek bankowy. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 6 grudnia 2021 r. W dniu 13 grudnia 2021 r. zostało przedłożone pełnomocnictwo oraz pełnomocnik skarżącej podpisał skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na gruncie rozpoznawanej sprawy środkiem tego rodzaju jest ponaglenie do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 37 § 1 i § 3 k.p.a.). Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie wyczerpała toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie poprzedziła skargi ponagleniem. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Wypada w tym miejscu nadmienić, iż skarżąca nie uiściła wpisu sądowego, jednakże z uwagi na niedopuszczalność skargi kwestia ta miała w niniejszej sprawie drugorzędne znaczenie.