Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II SAB/Gl 76/25

Postanowienie WSA w Gliwicach z 30 czerwca 2025 r., II SAB/Gl 76/25 – wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie

Wynik

Odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
30 czerwca 2025
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Majowska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Prezydenta Miasta D. w sprawie zwaloryzowanego odszkodowania za składnik budowlany p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Pismem z dnia 24 marca 2025 r. K. K. (dalej: Skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta D. w sprawie dotyczącej zwaloryzowanego odszkodowania za składnik budowlany. Na mocy zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 maja 2025 r. wezwano Skarżącą m. in. do wykazania, czy przed złożeniem skargi bezczynność wniosła ponaglenie w rozumieniu art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 z późn. zm., dalej: k.p.a.). Wezwanie zostało doręczone w dniu 4 czerwca 2025 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca w piśmie z dnia 9 czerwca 2025 r. wskazała, że "złożyła zażalenie w dniu 12 listopada 2024 r. do organu wyższego szczebla", które w ocenie Skarżącej stanowiło ponaglenia w rozumieniu wyżej przywołanego art. 37 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Z powołanych powyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w sprawach na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18). Wobec tego Skarżąca, obowiązana była przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Prezydenta Miasta wnieść ponaglenie, a następnie dopiero złożyć skargę na bezczynność organu. W świetle art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); albo do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). W rozpatrywanej sprawie, wbrew twierdzeniom Skarżącej, z akt administracyjnych sprawy ani też z nadesłanych przez Skarżącą pism nie wynika, aby złożenie skargi na bezczynność zostało poprzedzone ponagleniem zgodnie z art. 37 k.p.a. Pismo zalegające w aktach administracyjnych, na które Skarżąca powołała się w odpowiedzi na wezwanie, opatrzone datą 12 listopada 2024 r., stanowiło zażalenie na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 30 października 2024 r. o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego. Zawiera ono polemikę ze stanowiskiem organu, zaprezentowanym w zaskarżanym postanowieniu, jednakże nie sposób przypisać mu cech ponaglenia w rozumieniu art. 37 k.p.a. W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarga nie została poprzedzona wyczerpaniem przysługujących stronie skarżącej środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., co skutkuje niedopuszczalnością merytorycznego jej rozpoznania. Stosownie bowiem do brzmienia art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Informacje o sprawie

Data wpływu
6 maja 2025
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Sędziowie
Aneta Majowska /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny