II SAB/Gl 44/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 15 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.

Dnia [...] L.B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę "na naruszenie przez Prezydenta K. P.U. i członka SKO w K. T.P-P. art. 156 par 1 pkt 7 w sprawie o pow. sygn.". Z uzasadnienia pisma wynika jednak, iż przedmiotem skargi jest bezczynność organu administracji. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2014 r. wezwał skarżącego, w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że skarżący wnosi skargę na bezczynność SKO w K., do dokładnego oznaczenia organu administracji publicznej. W związku z tym, iż skarżący nie dopełnił nałożonego na niego obowiązku, zarządzeniem przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 lipca 2013 r. jako organ administracji zostało oznaczone Samorządowego Kolegium Odwoławcze w K.. Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2014 r. sędzia sprawozdawca wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy skarga dotyczy bezczynności organu czy też konieczności ponoszenia przez skarżącego opłat rocznych z tytułu użytkowania górniczego. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem uznania, iż przedmiotem skargi jest obowiązek ponoszenia opłat rocznych. W terminie przewidzianym do wykonania zobowiązania skarżący w piśmie z dnia [...]r. wystąpił o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi zaś wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego na podstawie odpisów pełnomocnictw znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy z których zakresów wynika umocowanie do działania w imieniu skarżących w zawisłej sprawie przez ustanowionego pełnomocnika, cofnięcie skargi uznać należało za w pełni skuteczne. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na mocy art. 161 § 2 p.p.s.a. oraz art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, orzekł jak w sentencji postanowienia.