II SAB/Gl 14/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Starosty [...] p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

A. M. w piśmie z dnia 22 lutego 2017 r., wniósł za pośrednictwem Starosty Powiatowego w R. skargę na bezczynność tego organu. Pismo zostało skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, jednak wskazano w nim, że skarga została wniesiona w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 223 z późn. zm., dalej: K.p.a.) i że dotyczy ona "odwołania od zmiany nr [...] na działkach o numerach [...] i [...] dokonanej w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków złożonej dnia 23.01.2017 r. w Starostwie Powiatowym w R. i do dnia 22.02.2017 r. nie rozpatrzonej". Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 marca 2017 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia poprzez dokładne sprecyzowanie przedmiotu skargi, w szczególności poprzez wskazanie na czym polega bezczynność Starosty [...] tj. jakiego konkretnie aktu (decyzji, postanowienia lub innego aktu) organ ten nie wydał. Jednocześnie skarżący został wezwany do wskazania w powyższym terminie, że przed wniesieniem skargi wystąpił w trybie art. 37 K.p.a. do organu wyższego stopnia nad Starostą [...] z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 31 marca 2017 r. i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a. ) wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego skarga powinna zawierać między innymi wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Prawidłowe określenie zakresu żądania jest zatem obowiązkiem strony skarżącej. Skarga taka dotknięta jest brakiem formalnym, który strona można uzupełnić w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., bowiem nieokreślenie przedmiotu skargi jest brakiem istotnym, uniemożliwiającym jej rozpoznanie. Wskazać również należy, że nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie, wobec niejednoznacznego określenia przedmiotu skargi, a ponadto z uwagi na wskazanie, że jest ona wnoszona w trybie art. 37 K.p.a. A. M. został wezwany do sprecyzowania swojego żądania, w szczególności poprzez wskazanie na czym polega bezczynność organu tj. jakiego aktu Starosta [...] nie wydaje. Przesyłka zawierająca wskazane wezwanie została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 31 marca 2017 r., a to oznacza, że wyznaczony siedmiodniowy termin upłynął w dniu 7 kwietnia 2017 r. Strona jednak, mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności, nie udzieliła żadnych wyjaśnień. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Ponadto wskazać należy, że nawet gdyby przyjąć, że adresatem pisma z dnia 22 lutego 2017 r. jest Wojewódki Sąd Administracyjny w Gliwicach i że pismo to stanowi skargę na bezczynność Starosty [...], to i tak warunkiem dopuszczalności tej skargi było, po wystąpieniu z żądaniem załatwienia sprawy, wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. do organu wyższego stopnia. Skargę na bezczynność można wnieść bowiem dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a.). Warunkiem wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z powyższą regulacją, na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero bowiem wniesienie w tym trybie zażalenia można uznać za wyczerpanie środków zaskarżenia, o których stanowi art. 52 p.p.s.a. Z analizy akt sprawy oraz braku odpowiedzi strony na wezwanie Sądu z dnia 22 marca 2017 r. w sprawie wykazania, że strona wystąpiła z zażaleniem wynika, iż skarżący złożył skargę na bezczynność Starosty [...] nie poprzedzając jej wniesieniem zażalenia na podstawie art. 37 K.p.a. Zatem i tego powodu skarga podlega odrzuceniu, tym razem jako niedopuszczalna na podstawie art.58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.