II SAB/Gl 105/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta C. w przedmiocie przejęcia pojazdu na własność gminy p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Pismem z dnia 4 października 2021 r. J. B. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta C. w przedmiocie przejęcia pojazdu na własność gminy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II, skarżący został wezwany do wykazania czy przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu wystąpił z ponagleniem w trybie art. 37 k.p.a. do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W odpowiedzi na wezwanie skarżący pismem z 3 stycznia 2022 r. wskazał, że nie wniósł ponaglenia do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na gruncie rozpoznawanej sprawy środkiem tego rodzaju jest ponaglenie do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 37 § 1 i § 3 k.p.a.). Jak wynika z akt sprawy, a w szczególności z pisma skarżącego z 3 stycznia 2022 r., skarżący nie wyczerpał toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie poprzedził skargi ponagleniem do organu wyższego stopnia. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.