II SAB/Gd 67/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zawarte w pkt 3 wyroku WSA w Gdańsku z 25 października 2017 r. ze skargi P. C. na bezczynność A S.A. z siedzibą w G. w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie zawarte w pkt 3 wyroku WSA w Gdańsku z 25 października 2017 r. 2. zasądzić od A S.A. z siedzibą w G. na rzecz skarżącego P. C. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania

Postanowieniem, zawartym w pkt 3 wyroku z 25 października 2017 r. sygn. akt II SAB/Gd 67/17, sąd administracyjny zasądził od A. na rzecz skarżącego P. C. kwotę 580 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, wskazując na brak zasądzenia zwrotu kwoty 17 zł tytułem opłaty skarbowej uiszczonej od udzielonego pełnomocnictwa pomimo dołączenia w dniu 21 września 2017 r. dowodu poniesienia tej opłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co w konsekwencji uzasadniało w tej sprawie skorzystanie przez tut. Sąd z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia bez przesyłania akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może je uchylić i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo (zob. art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - w dalszej części powoływanej w skrócie "p.p.s.a.". Zgodzić się należy ze skarżącym, iż Sąd w zaskarżonym postanowieniu nie uwzględnił wszystkich kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw – art. 200 p.p.s.a. Mając na uwadze charakter sprawy, w szczególności że skarżący korzystał z usług profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, za koszty takie należało uznać wpis w wysokości 100 zł, opłatę skarbową od złożonego dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 17 zł (k. 53 akt sąd.) oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł, ustalonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800). Przy ustalaniu tych kosztów Sąd pominął opłatę skarbową w kwocie 17 zł nie dostrzegając, że potwierdzenie jej uiszczenia zostało złożone w toku postępowania. W momencie składania skargi przez adwokata brak było dowodu jej uiszczenia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, orzeczono jak w sentencji.