II SAB/Gd 58/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 września 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M. S. na bezczynność Wojewody w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie lokalu postanawia: odrzucić skargę.

G. M. S. wniosła skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie lokalu. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 20 lipca 2017r. strona skarżąca wezwana została do wyjaśnienia czy zwracała się do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę Pomorskiego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z 20 sierpnia 2017 r. skarżąca oświadczyła, że nie zwracała się do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Oznacza to, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie środki zaskarżenia służące jej na etapie postępowania administracyjnego. Wskazany obowiązek wyczerpania trybu zaskarżenia na drodze administracyjnej wynika z zasady pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. W przypadku skargi na bezczynność dotyczącej braku reakcji organu administracji na wnioski strony i niewydania decyzji przez organ I instancji, skarga powinna być poprzedzona środkiem zaskarżenia o którym mowa w art. 37 k.p.a., tj. zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie wystosowanym do organu wyższego stopnia, w tym konkretnym przypadku do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie. Strona wnosząca skargę do sądu administracyjnego musi zadbać o spełnienie formalnych wymogów skargi, a więc także wykazać fakty warunkujące możliwość jej wniesienia. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że warunek wyczerpania środków zaskarżenia nie został spełniony, skarżąca przed wniesieniem skargi nie wystąpiła do organu wyższego stopnia z zażaleniem na nierozpatrzenie jej wniosku w terminie przewidzianym w art. 35 k.p.a.. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 52 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną.