II SAB/Gd 57/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2023 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" z siedzibą w W. na bezczynność Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku w przedmiocie zażalenia dotyczącego nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę.

"A" z siedzibą w W. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku w przedmiocie zażalenia dotyczącego nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 24 kwietnia 2023 r. wezwano stronę skarżącą złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) –– w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału wezwano stronę skarżącą do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi zwracała się z ponagleniem do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku. Jak wynika z akt sprawy, oba wezwania zostały doręczone 11 maja 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 10). W konsekwencji, 7-dniowy termin do wykonania zarządzenia upłynął 18 maja 2023 r. Przy piśmie z 18 maja 2023 r. (data stempla pocztowego: 18 maja 2023 r.) skarżąca przedstawiła wypis z Krajowego Rejestru Sądowego, wykazując sposób reprezentacji. Jednocześnie poinformowała, że nie zwracała się z ponagleniem do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Zgodnie zaś z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z kolei w myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 – zwanej dalej k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Zgodnie z § 2 powołanego przepisu ponaglenie zawiera uzasadnienie. Środek ten jest wnoszony do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1) lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2). Ponaglenie jest pismem, które – stosownie do art. 63 k.p.a. – powinno spełniać wymogi pisma w postępowaniu administracyjnym. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 28 października 2016 r., sygn. akt I OSK 125/15, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (aniżeli wskazane w punktach od 1 do 5a), wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Strona skarżąca natomiast w piśmie z 18 maja 2023 r. jednoznacznie wskazała, że nie zwracała się z ponagleniem do właściwego organu, tym samym nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co czyni jej skargę niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.