II SAB/Gd 42/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.

R. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Prokuratora Okręgowego w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 1 kwietnia 2021 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 21 kwietnia 2021 r. (vide: karta nr 12 akt sądowych). Pomimo upływu terminu w dniu 28 kwietnia 2021 r. skarżący nie uiścił wpisu, co potwierdza notatka urzędowa Oddziału Finansowo – Budżetowego WSA w Gdańsku z dnia 25 maja 2021 r., z której wynika, że w okresie od 18.03.2021 r. do 24.05.2021 r., skarżący nie uiścił wpłaty w wysokości 100 zł. W piśmie z dnia 23 kwietnia 2021 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., przewidują, że od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skutkiem nieuiszczenia, pomimo wezwania, wpisu od skargi, jest jej odrzucenie przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego do skargi doręczono skarżącemu w dniu 21 kwietnia 2021 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 28 kwietnia 2021 r. Skarżący we wskazanym terminie nie uiścił wpisu sądowego od skargi, co uniemożliwiło nadanie jej biegu. W tej sytuacji oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi nie miało wpływu na wynik sprawy, albowiem cofnięcie jako czynność dyspozycyjna może wywołać skutki wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej biegu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.