II SAB/Gd 28/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność i przewlekłość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bytowie w przedmiocie robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę.

M. B. (dalej jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność i przewlekłość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bytowie w przedmiocie zamontowania dodatkowej instalacji wodociągowej wykonanej w pomieszczeniu piwnicy skarżącej w budynku mieszkalnym zlokalizowanym w B. przy ul. C. [...], na działce o nr ewid. gruntu [...] obręb [...]. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 21 maja 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność i przewlekłość zwracała się do właściwego organu z ponagleniem - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwania do usunięcia braków formalnych skargi została doręczona skarżącej w dniu 29 maja 2025 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 27 akt sądowych). Pomimo upływu zakreślonego w zarządzeniu terminu, wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej określanej jako "P.p.s.a") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 572; dalej jako: "k.p.a."), to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie, albo do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. II OSK 3732/18, postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. I OSK 2754/20, wyrok NSA z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. II OSK 973/19; wszystkie przywołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. I OSK 125/15). Wobec faktu, że skarżąca nie wykazała, że przed wniesieniem skargi do sądu złożyła stosowne ponaglenie do organu administracji w sprawie będącej przedmiotem kontroli Sądu, należy uznać, że nie dopełniła wymogu formalnego, o którym mowa w art. 52 § 1 i 2 w zw. z art. 53 § 2b P.p.s.a. oraz art. 37 k.p.a. Brak wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., jako niedopuszczalnej z innych przyczyn. W tym stanie sprawy Sąd skargę odrzucił, jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.