II SAB/Gd 120/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. G. na bezczynność Komendanta Straży Miejskiej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić skarżącemu Ł. G. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) złotych uiszczonego wpisu sądowego.

Skarżący Ł. G. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika procesowego wniósł w dniu 4 grudnia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Komendanta Straży Miejskiej w udostępnieniu informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 29 października 2018 r., wniesionego drogą elektroniczną. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Straży Miejskiej wniósł o jej oddalenie, wskazując, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej otrzymał dopiero wraz ze skargą, na wniosek udzielił odpowiedzi w dniu 5 grudnia 2018 r. również drogą elektroniczną, dodatkowo dołączając do akt udzielona odpowiedź. Pismem procesowym nadanym do sądu dnia 3 stycznia 2019 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę, wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego, względnie zwrotu całości uiszczonego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Jak przewiduje art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie cofnięcie skargi jest dopuszczalne i prawnie skuteczne, tym samym sąd związany jest treścią przedmiotowego oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej zawartego w piśmie z dnia 2 stycznia 2019 r. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. niniejsze postępowanie podlegało umorzeniu. O zwrocie z urzędu uiszczonego w prawie wpisu sądowego sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Odnosząc się do alternatywnego wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania uzasadnionego pozostawaniem organu w bezczynności na dzień złożenia skargi sąd wyjaśnia, że na podstawie art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a dotyczą postępowania toczącego się wskutek skargi kasacyjnej, więc nie mają zastosowania w niniejszym przypadku, natomiast art. 201 p.p.s.a. stanowi co następuje: § 1. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. § 2. W razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2, przepis art. 206 stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że z art. 201 p.p.s.a. nie wynika możliwość zasądzenia kosztów skarżącemu w przypadku cofnięcia skargi, wskutek czego dochodzi do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1, nie zaś z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Z tego też względu wniosek pełnomocnika skarżącej w zakresie dotyczącym zwrotu kosztów postępowania obejmujących koszty zastępstwa procesowego nie mógł zostać uwzględniony. Takie też stanowisko, co do tego, że w razie cofnięcia skargi stronie nie przysługuje żądanie zasądzenia na jej rzecz innych, poniesionych kosztów postępowania wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OZ 814/16 (dostępny w CBOSA). Z przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. niniejsze postępowanie umorzył.