II SAB/Gd 102/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2018 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na bezczynność Wojewody w sprawie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wojewody do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego Z. G. kwotę 100 zł (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Skarga Z. G. na bezczynność Wojewody w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Pismem z dnia 7 grudnia 2011 r. Wojewoda zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako działka nr [..] o pow. 0,0055 ha, która powstała z działki nr [..], położoną w gminie S., obręb B., powiat W., objętą decyzją Wojewody z dnia 29 września 2011 r., nr [..] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr [..], stanowiącej [..]". Decyzja ta stała się ostateczna w dniu w dniu 28 października 2011 r. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2012 r. Wojewoda przesunął termin zakończenia postępowania prowadzonego w przedmiotowej sprawie do dnia 7 września 2012 r. a następnie, postanowieniem z dnia 10 września 2012 r., przesunął ten termin do dnia 31 stycznia 2013 r. wskazując, że dopiero 7 września 2012 r. możliwe było zawarcie umowy z rzeczoznawcą majątkowym na wykonanie operatu szacunkowego, niezbędnego dla potrzeby niniejszego postępowania. Pismem z dnia 4 października 2012 r. Wojewoda poinformował strony postępowania o tym, że dla potrzeb niniejszej sprawy w dniu 28 września 2012 r. sporządzony został operat szacunkowy i, że w sprawie zebrany został cały materiał dowodowy, z którym strony mogą się zapoznać i wnieść do niego zastrzeżenia i uwagi w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia. Decyzją z dnia 25 stycznia 2013 r., nr [..], Wojewoda ustalił na rzecz Z. G. i J. A.G. odszkodowanie w wysokości 6 883 zł z tytułu nabycia z mocy prawa przez Województwo prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [..], położoną w gminie S., obręb B., powiat W. i zobowiązał Zarząd Województwa do zapłaty tego odszkodowania jednorazowo w terminie 14 dni licząc od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna. Od decyzji tej, pismem z dnia 18 lutego 2013 r., skarżący wniósł odwołanie i decyzją z dnia 17 kwietnia 2014 r., nr [..], Minister Infrastruktury i Rozwoju uchylił decyzję Wojewody z dnia 25 stycznia 2013 r. oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji ze wskazaniem, że w piśmie z dnia 7 kwietnia 2014 r. rzeczoznawca majątkowy nie potwierdził aktualności operatu szacunkowego z dnia 28 września 2012 r. a tym samym istnieje potrzeba sporządzenia nowego operatu szacunkowego w sprawie. W dniu 11 lipca 2014 r. Prokuratura Rejonowa zwróciła się do Wojewody o przesłanie kopii decyzji Wojewody z dnia 29 września 2011 r. i z dnia 25 stycznia 2013 r. oraz kopii decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 17 kwietnia 2014 r. Pismem z dnia 17 lipca 2014 r. Wojewoda przesłał kopie żądanych decyzji. Wnioskiem z dnia 31 lipca 2014 r. Komenda Miejska Policji zwróciła się do Wojewody o przekazanie informacji niezbędnych do prowadzenia postępowania przygotowawczego i pismem z dnia 19 sierpnia 2014 r. Wojewoda udzielił żądanych informacji. W toku ponownego rozpoznawania sprawy, w dniu 26 stycznia 2015 r., rzeczoznawca majątkowy wykonał nowy operat szacunkowy, określając wysokość należnego odszkodowania na kwotę 8 335 zł. Pismem z dnia 27 maja 2015 r. skarżący zwrócił się do Wojewody o jak najszybsze zakończenie trwającej procedury i wypłacenie odszkodowania w kwocie 27 500 zł a pismem z dnia 26 czerwca 2015 r. skarżący zwrócił się do Wojewody o przekazanie mu wiarygodnych dokumentów o kwotach wypłaconych dla rzeczoznawców majątkowych, którzy brali udział w tej sprawie. Następnie, pismem z dnia 7 lipca 2015 r., skarżący zażądał złożenia przez osoby prowadzące niniejsze postępowanie oświadczenia, iż nie są zstępnym ani spowinowaconymi z członkami Prezydium Powiatowej Rady Narodowej. Pismem z dnia 10 lipca 2015 r. Wojewoda poinformował strony postępowania o tym, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy został uzupełniony o odpowiedź rzeczoznawcy majątkowego na zastrzeżenia zgłoszone przez skarżącego w piśmie z dnia 27 maja 2015 r. co do prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego w części dotyczącej wyceny kabla telefonicznego i, że w sprawie został zebrany cały materiał dowodowy, co do którego strony mogą się wypowiedzieć oraz zgłosić zastrzeżenia i uwagi w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma. Przy piśmie z dnia 10 lipca 2015 r. skarżący wniósł kolejne uwagi do sporządzonego w sprawie operatu szacunkowego. Pismem z dnia 24 lipca 2015 r. Wojewoda udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek z dnia 7 lipca 2015 r. Pismem z dnia 3 września 2015 r. Wojewoda zwrócił się do rzeczoznawcy majątkowego o wskazanie, na jakiej podstawie uznał on, że na wycenianej nieruchomości znajdowały się cztery drzewa orzecha włoskiego. Pismem z dnia 6 września 2015 r. skarżący złożył skargę na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę postępowania w niniejszej sprawie. W dniu 25 września 2015 r. rzeczoznawca majątkowy sporządził dla potrzeb niniejszej sprawy nowy operat szacunkowy, określający wartość należnego odszkodowania na kwotę 7 764 zł. Pismem z dnia 9 listopada 2015 r. skarżący zwrócił się do Wojewody o jak najszybsze zakończenie postępowania w przedmiotowej sprawie i wypłacenie odszkodowania w kwocie 27 500 zł. Decyzją z dnia 15 kwietnia 2016 r., nr [..], Wojewoda ustalił na rzecz Z. G. i J.A. G. odszkodowanie w łącznej kwocie 7 764 zł i zobowiązał Zarząd Województwa do jego zapłaty, w wysokości pomniejszonej o kwotę 4818,10 zł wypłaconą tytułem zaliczki, jednorazowo w terminie 14 dni licząc od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Od decyzji tej, pismem z dnia 5 maja 2016 r., skarżący wniósł odwołanie i decyzją z dnia 25 października 2016 r., nr [..], Minister Infrastruktury i Budownictwa uchylił decyzję Wojewody z dnia 15 kwietnia 2016 r. i przekazał organowi I instancji sprawę do ponownego rozpoznania ze wskazaniem, że należy wyjaśnić stan zagospodarowania nieruchomości na dzień wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi. Decyzja ta wpłynęła do Wojewody w dniu 31 października 2016 r. W piśmie z dnia 7 listopada 2016 r. skarżący zwrócił się do Wojewody o wypłacenie mu należnego odszkodowania a w piśmie z dnia 31 grudnia 2016 r. skarżący złożył w urzędzie wojewódzkim wniosek o stwierdzenie stanu bezprawia. Pismem z dnia 13 stycznia 2017 r. Wojewoda zwrócił się do Zarządu Województwa o przedłożenie wszelkich dokumentów znajdujących się w jego posiadaniu lub wykonawcy robót, które będą odzwierciedlały stan przedmiotowej nieruchomości w dniu 29 września 2011 r. np. inwentaryzacji zieleni, w celu potwierdzenia bądź zaprzeczenia istnienia krzewów jaśminu i tawuły na działce nr [..] w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W dniu 29 maja 2017 r. dołączono do akt sprawy korespondencję mailową prowadzoną przez Zarząd Województwa prowadzoną w celu ustalenia powyższego. Pismem z dnia 29 maja 2017 r. Wojewoda zawiadomił strony postępowania, że w związku z koniecznością sporządzenia nowego operatu szacunkowego, zakończenie postępowania w niniejszej sprawie nastąpi do dnia 15 września 2017 r. Pismem z dnia 6 lipca 2017 r. skarżący zwrócił się do Wojewody o stwierdzenie stanu bezprawia. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 r. Wojewoda powołał rzeczoznawcę majątkowego M. G. jako biegłego w ponownie prowadzonym w niniejszej sprawie postępowaniu i zobowiązał go do sporządzenia operatu szacunkowego w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia. Z uwagi na utratę aktualności przez listę rzeczoznawców majątkowych, postanowieniem z dnia 13 września 2017 r., Wojewoda powołał rzeczoznawcę majątkowego A. R. do sporządzenia, w terminie 40 dni od dnia otrzymania postanowienia, operatu szacunkowego dla potrzeb niniejszej sprawy. Pismem z dnia 13 września 2017 r. Wojewoda poinformował strony, że z uwagi na potrzebę sporządzenia operatu szacunkowego wyznacza nowy termin załatwienia sprawy do dnia 15 stycznia 2018 r. Pismem z dnia 20 września 2017 r. skarżący zażądał od Wojewody wypłaty odszkodowania w kwocie 30 117 zł. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 12 października 2017 r., Wojewoda poinformował skarżącego, że operat szacunkowy, potrzebny dla potrzeb ustalenia odszkodowania należnego skarżącemu, nie został w sprawie jeszcze sporządzony. W dniu 27 września 2017 r. rzeczoznawca majątkowy sporządził operat szacunkowy określający wartość odtworzeniową nieruchomości gruntowej niezabudowanej, stanowiącej działkę nr [..], położonej w gminie S., obręb B., w celu ustalenia odszkodowania na kwotę 6 420 zł. Operat ten został złożony do akt sprawy w dniu 9 października 2017 r. Pismem z dnia 17 października 2017 r. Wojewoda poinformował strony o sporządzonym operacie szacunkowym i o zebraniu w sprawie całego materiału dowodowego a także o możliwości zapoznania się z nim i wnoszenia do niego uwag i zastrzeżeń w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma. Pismem z dnia 6 listopada 2017 r. skarżący złożył do akt sprawy pismo zatytułowane jako "skarga", wskazując na niedoręczenie mu pisma z dnia 17 października 2017 r. za pomocą platformy EPUAP. Przy piśmie z dnia 8 listopada 2017 r. Wojewoda przekazał skarżącemu pismo z dnia 17 października 2017 r. W piśmie z dnia 19 lipca 2017 r. skarżący zwrócił się do Wojewody o stwierdzenie stanu bezprawia wskazując m.in. na zrabowanie mu w 2011 r. działki nr [..]. Pismem z dnia 18 listopada 2017 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, żądając orzeczenia przez Sąd, aby Wojewoda w terminie 30 dni przywrócił część drogi wojewódzkiej nr [..] położonej we wsi B. do stanu sprzed 29 września 2011 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, wskazując, że obecnie oczekuje na zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń co do poprawności sporządzonego w sprawie operatu szacunkowego. Przy piśmie z dnia 17 stycznia 2018 r. Wojewoda przekazał do Sądu decyzję z dnia 15 stycznia 2018 r., mocą której ustalił na rzecz Z. G. i J. A. G. kwotę 6 420 zł i zobowiązał Zarząd Województwa do jego zapłaty, w wysokości pomniejszonej o kwotę 4818,10 zł wypłaconą tytułem zaliczki, jednorazowo w terminie 14 dni licząc od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga Z. G. spełnia wymogi formalne, warunkujące możliwość jej merytorycznego rozpatrzenia, gdyż: Art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy zaś bezczynności Wojewody wprowadzeniu postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania z tytułu przejęcia przez Województwo działki nr [..], położonej w gminie S., obręb B., powiat w., objętej decyzją Wojewody z dnia 29 września 2011 r., nr [..], o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr [..], stanowiącej dojazd do [..]". Skarga poprzedzona została zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie skierowanym do właściwego organu wyższego stopnia – Ministra Infrastruktury i Budownictwa, zawartym w piśmie z dnia 19 lipca 2017 r. Tym samym skarga spełnia warunek określony w art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w brzmieniu obowiązującym przed zmianami wprowadzonymi przez ustawę z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. poz. 935), zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Art. 16 tej ustawy zmieniającej stanowił bowiem, że do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a–96n ustawy zmienianej w art. 1. Zgodnie zaś z treścią art. 37 § 1 Kpa, w brzmieniu obowiązującym przed zmianą, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Na marginesie zauważyć przy tym należy, że skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna niezależnie od tego, czy zażalenie złożone na podstawie art. 37 Kpa zostanie rozpatrzone przez właściwy organ (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1478/12; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I OZ 854/13 – oba dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasadniczym celem tego środka zaskarżenia jest bowiem doprowadzenie do jak najszybszego załatwienia sprawy, stąd też nieuzasadniony staje się wymóg, aby strona po złożeniu zażalenia musiała czekać na jego rozpoznanie bądź upływ miesięcznego terminu, zwłaszcza że nie wynika to wyraźnie z unormowań ustawowych (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 3158/14, dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego przyjąć należy, że wybór terminu do wniesienia skargi na gruncie omawianego przepisu pozostawiony został do decyzji samej strony skarżącej i to od strony wyłącznie zależy, czy skargę wniesie po udzieleniu przez organ odpowiedzi, czy też przed (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OSK 2247/14, dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Merytorycznie rozpoznając wniesioną w niniejszej sprawie skargę Sąd wziął pod uwagę, że naczelna zasada postępowania administracyjnego, wyrażona w art. 12 Kpa, stanowi, iż organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1). Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie (§ 2). Zgodnie z art. 35 Kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1). Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3 (§ 4). Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (§ 5). W rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a. "załatwienie sprawy" oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Sąd uwzględnił również, że postępowanie, którego dotyczy niniejsza sprawa prowadzone było przez Wojewodę na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2008 r., nr 193, poz. 1194) i zgodnie z art. 12 ust. 4b tej ustawy, będącym przepisem szczególnym w stosunku do art. 35 Kpa, decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje się w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna. Stosownie zaś do art. 12 ust. 4g jeżeli decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nadany został rygor natychmiastowej wykonalności, decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje się w terminie 60 dni od dnia nadania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności. Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (ust. 4a). Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 18 (ust. 5). Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że Wojewoda pozostawał bezczynny w sprawie ustalenia odszkodowania z tytułu przejęcia z mocy prawa przez Województwo działki nr [..] położonej w obrębie B., objętej decyzją Wojewody z dnia 29 września 2011 r. Niesporne jest bowiem, że w terminie określonym w art. 12 ust. 4b ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych tj. do dnia 28 listopada 2011 r. sprawa ta nie została załatwiona a postępowanie w sprawie nie zostało nawet wszczęte. Sąd podziela zaś reprezentowany w orzecznictwie i piśmiennictwie pogląd, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 306/16, dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z zarzutu bezczynności Wojewoda uwolnił się jednak w dniu 15 stycznia 2018 r., kiedy to wydał decyzję nr [..], mocą której ustalił na rzecz Z. G.i J.A. G. kwotę 6 420 zł i zobowiązał Zarząd Województwa do jego zapłaty, w wysokości pomniejszonej o kwotę 4818,10 zł wypłaconą tytułem zaliczki, jednorazowo w terminie 14 dni licząc od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Decyzja ta wydana została już po wniesieniu skargi w przedmiotowej sprawie. Powyższe, uczyniło bezprzedmiotowym orzekanie przez Sąd o zobowiązaniu organu, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), do wydania aktu lub podjęcia czynności. Z przepisu tego wynika bowiem, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy decyzja ta lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99, dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli do daty orzekania przez Sąd, organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to – mimo pozostawania w zwłoce – przestaje on tkwić w bezczynności a postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, Lex nr 463687). Dlatego też, Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w punkcie 1 wyroku umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Wojewody do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd stwierdził jednocześnie, że bezczynność Wojewody w przedmiotowej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzekł na podstawie art. 149 § 1a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w punkcie 2 wyroku. Wojewoda wszczął bowiem postępowanie w sprawie ustalenia na rzecz odszkodowania za działkę nr [..], obręb B., w dniu 7 grudnia 2011 r. W dniu 25 stycznia 2013 r. Wojewoda wydał pierwszą decyzję w sprawie, która została uchylona przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju decyzją z dnia 17 kwietnia 2014 r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w dniu 15 kwietnia 2016 r., Wojewoda wydał kolejną decyzję w sprawie, która również została uchylona przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju decyzją z dnia 25 października 2016 r. W toku kolejnego rozpoznawania sprawy do akt sprawy skarżący składał liczne pisma i wnioski. Pismem z dnia 13 stycznia 2017 r. Wojewoda, realizując zalecenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju, wystąpił do Zarządu Województwa o przedłożenie dokumentów, które będą odzwierciedlały stan przedmiotowej nieruchomości w dniu 29 września 2011 r. Odpowiedź na powyższe złożona została do akt sprawy dopiero w dniu 29 maja 2017 r. Każdorazowe rozpoznanie sprawy wymagało sporządzenia przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego. Przed wydaniem decyzji z dnia 15 stycznia 2018 r. Wojewoda dwukrotnie wyznaczał rzeczoznawcę do jego sporządzenia z uwagi na utratę aktualności przez listę rzeczoznawców. W toku całego postępowania Wojewoda realizował obowiązek wynikający z art. 10 § 1 Kpa, zawiadamiając strony o możliwości zapoznania się z materiałem zgromadzonym w sprawie i o możliwości wnoszenia do niego uwag i zastrzeżeń oraz z art. 36 Kpa, zawiadamiając strony o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczając termin do jego zakończenia. Stwierdzenie przez sąd rażącego naruszenia prawa przy bezczynności lub przewlekłym prowadzeniu postępowania przez organ wymaga zaś zaistnienia szczególnych okoliczności, które należy rozpatrywać indywidualnie, w kontekście stanu faktycznego danej sprawy. Fakt przekroczenia ustawowych terminów załatwiania spraw sam w sobie, co do zasady, nie jest taką szczególną okolicznością. Sformułowanie "rażące" oznacza działanie bezspornie ponad miarę, niewątpliwe, wyraźne oraz oczywiste. Kryterium pozwalającym na zakwalifikowanie bezczynności organu do naruszającej prawo w sposób rażący, jest oczywistość, drastyczność naruszenia prawa z jednoczesnym brakiem racjonalnego uzasadnienia (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt II OSK 2095/14, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Do przypadków rażącej bezczynności zalicza się zwykle zbyt długi okres prowadzenia sprawy, nie mający uzasadnienia ani w jej stopniu skomplikowania, ani w konieczności prowadzenia szerokiego postępowania dowodowego, ani w liczbie spraw do załatwienia przez organ, ani w liczbie wniosków procesowych składanych przez strony (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt I OSK 9/15; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt I OSK 2596/15 – dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wymienia się również oczywiste niezastosowanie lub nieprawidłowe zastosowanie zasad ogólnych postępowania administracyjnego w stopniu powodującym istotne ograniczenie uprawnień strony w postępowaniu, z wyjątkiem przepisów dających podstawę do wznowienia postępowania (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt I OSK 2341/15, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie, działając na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w punkcie 3 wyroku Sąd orzekł o zwrocie kosztów niniejszego postępowania, na które składa się uiszczony przez skarżącego wpis sądowy. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.